گزارش مسابقه – رتبه بندی بازیکنان – واکنش آرتتا – ویدئو
چهارده سال زمان زیادی برای انتظار پیروزی در هر استادیوم است، اما دیروز آرسنال برای اولین بار از سال 2012 هر سه امتیاز را از آنفیلد شمال لندن به دست آورد.
شگفتی در ترکیب بازگشت کریستوس تسولیس بود که حدود یک ماه را به دلیل مصدومیت همسترینگ از دست داد. اگر در ابتدا کمی خشن به نظر می رسید در مورد ابرچی ازه، نظرات پس از بازی میکل آرتتا در مورد اینکه او به سختی وارد بازی شده بود به دلیل مشکل مصدومیت خود، آن را معنادارتر کرد.
ما در ابتدا واقعا خوب بودیم. مالکیت توپ کافی، بازی خوب در نیمه خود و کنترل زیاد. لیورپول کمی از سرعت بازی خارج شد و در دقایق ابتدایی، تری نیونی، هافبک جوان خوش شانس بود که بدون پنالتی به دلیل خطا روی مارتین اودگارد از زمین خارج شد. من فکر میکنم این خیلی بیشتر توهم‌آمیز بود تا بدخواهانه، اما جهش‌های پایین آشیل هرگز خوب نبودند و ما شاهد بودیم که ژان فیلیپ ماتتا، مهاجم کریستال پالاس، شنبه شب برای چنین چیزی قرمز شد.
فشار اولیه سود زیادی را به همراه داشت زیرا لیورپول در خط دفاعی کمی شلخته بود. اودگارد شیرجه زد تا توپ را پس بگیرد، توپ از طریق برونو گیمارش به نونی مادوئکه داده شد و زمانی که دکلان رایس روی هم قرار گرفت، توپ دقیق او به تیرک عقب، کای هاورتز را پیدا کرد تا به توپ ضربه بزند تا آن را 1-0 کند. این باعث می شود تا این فصل 5 پاس گل برای این هافبک انجام دهد، همه آنها از بازی باز نیز هستند، و حضور او در این تیم من را بسیار به یاد پاتریک ویرا می اندازد. نه این که آنها یک نوع بازیکن هستند، بلکه اهمیت و قد او برای ما اساسی است. تمایلی که او با آن همپوشانی نشان داد اساساً چیزی است که این بازی را به نفع ما باز کرد.
فرصت دیگری در پست عقب برای هاورتز وجود داشت، که تقریباً در پایان ضربه منحرف شده گیمارش قرار گرفت، اما سپس – همانطور که اغلب در آنفیلد اتفاق می افتد – حرکت تغییر کرد. این بار رویارویی به سبک گرانیت ژاکا وجود نداشت که به عنوان یک کاتالیزور عمل کند، بازی به سادگی تغییر کرد و در 20 دقیقه پایانی نیمه اول کمی شانس نداشتیم.
لیورپول شروع به بازی در اطراف زمین ما و ارسال توپ های خطرناک کرد. یکی تقریبا الکساندر آیزاک را پیدا کرد اما ترکیب دیوید رایا و ازری کونسا برای ریختن آن کافی بود. فلوریان ویرتس با یک ضربه ایستگاهی به تیرک دروازه برخورد کرد و لیورپول زمانی که تسولیس می خواست کودی گاکپو را پایین بیاورد یک پنالتی می خواست، اما فکر نمی کنم در آن پنالتی کافی بود. هر چند بعدی اوووه
لیورپول یک سانتر خطرناک دیگر را انجام داد، ایساک آنجا بود تا از فاصله نزدیک به خانه سر بزند و کشیدن پیراهن یورین تیمبر کاملاً مانع از تماس او با توپ شد. شما قانون سرانگشتی من را در مورد مجازات ها می دانید: چگونه احساس می کنم که آنها توسط طرف مقابل داده شده یا نداده اند و اگر آن را دریافت نکنیم، دیوانه خواهم شد. تمام روز یک پنالتی است و حتی اگر داور به اندازه کافی خطا را ندیده باشد، مسئولان VAR واقعاً باید پیشنهاد بازبینی زمین را می دادند. به نظرم تمرکز روی واکنش آیزاک کمی عجیب بود. مطمئناً این مسئولیت بر عهده مسئولان است که آنچه را دیدیم بدون اینکه بازیکنی مجبور باشد آنها را به آن سمت هدایت کند، تشخیص دهند، اما ما در آنجا خیلی خوش شانس بودیم.
همانطور که وقتی الکسیس مک آلیستر وارد محوطه جریمه شد و بدون علامت از فاصله 10 یاردی، توپ را در زمانی که کاملاً باید به گل می رسید، از بالای دروازه عبور داد. از نظر لیورپول این یک اشتباه بسیار ضعیف بود و یک فرصت بزرگ برای تساوی درست قبل از استراحت. ما نیاز به نیمه داشتیم و علیرغم اینکه لیورپول در ابتدای وقت دوم از توپ بسیار لذت می برد، اما آنها بسیار کمتر خطرناک به نظر می رسیدند.
توضیح من در این مورد این است که ما به یکی از نقاط قوت خود یعنی سازماندهی و نظم دفاعی خود تکیه کردیم. من فکر می‌کردم کونسا فوق‌العاده است، اما ریکاردو کالافیوری در دفاع چپ نیز همینطور بود که دفاع تک به تک او بسیار بهبود یافت. او با گاکپو برخورد کرد، سپس مجبور شد با ریو انگوموها مبارزه کند و من فقط تمرکزش را دوست داشتم زیرا او روی توپ تمرکز می کرد و اغلب از ایجاد خطر برای لیورپول جلوگیری می کرد.
مایلز لوئیس-اسکلی وارد خط میانی شد، پرسینگ اودگارد بی امان بود و همانطور که بعداً در BlueSky اشاره کردم، اگر این تیم می توانست تا نیمه ها به خوبی دفاع کند، ما تا یک مایل بهترین تیم جهان می شدیم. لحظاتی وجود داشت که می‌توانستیم بهتر و با سرعت بیشتری مقابله کنیم، اما همچنان در 45 دقیقه دوم خطری پیدا کردیم. بهترین موقعیت تسولیس توسط مادوکه ایجاد شد و اولین ضربه او به گوشه پایینی دروازه فرستاده شد، اما برای مهار عالی آلیسون.
لیورپول سینک آشپزخانه را از روی نیمکت به سمت او پرتاب کرد اما تفاوت چندانی نداشت. پس از آن مک آلیستر کمی شیطون شد و سیلی به پشت سر اودگارد زد، قبل از اینکه به زمین افتاد تا به نظر برسد که مادوکه سرش را روی او گذاشته است. تکرارها نشان داد که این اتفاق نیفتاد و این بسیار شرم آور از سوی ملی پوش آرژانتینی بود. من فکر می کنم علاوه بر اینکه یک بازی خنده دار بود، عنصر ناامیدی نیز وجود داشت، زیرا لیورپول غوغا کرد و پف کرد اما نتوانست خانه ما را خراب کند زیرا ما به عنوان یک تیم از نظر دفاعی فوق العاده هستیم.
برای اولین بار در تاریخ لیگ برتر، لیورپول یک بازی خانگی را بدون گل به پایان رساند که چیزی به شما می گوید. احتمالاً به شما می‌گوید که کشش روی پیراهن تیمبرز چقدر تأثیر گذاشته است، زیرا مهاجمی مانند آیزاک حداقل دیوید رایا را از آنجا آزمایش می‌کند، اما به طور کلی به شما می‌گوید که این تیمی است که به نظر می‌رسد روی هدف خود در این فصل تمرکز لیزری دارد، یعنی حفظ عنوان، کاری که ما هرگز در دوران مدرن انجام نداده‌ایم.
سپس فکر کردم نوبت عبارت مدیر وقتی آن را “مأموریت” نامید جالب بود و گفت:
فقط دوست داشتن ماموریت، و این ماموریت چیزی است که ما در 14 سال انجام نداده ایم. شما باید واقعا از این لذت ببرید. اگر این کار را نکنی، یک جایی می رسد که تعطیل می کنی و مجازاتت می کنند. فکر می کنم نحوه رقابت و بازی ما و موقعیت هایی که ایجاد کردیم واقعاً چشمگیر بود، بنابراین من واقعا خوشحالم.
او بدیهی است که اولین برد خارج از خانه لیورپول را پس از مدت ها در ذهن دارد، اما من فکر می کنم این برای فصل نیز صدق می کند. و همانطور که در وبلاگ دیروز اشاره کردم، واکنشی به شکست در فلیت وود تاون در اواسط هفته وجود داشت. اگر این نتیجه‌ای بود که ما به‌عنوان هواداران می‌توانستیم به راحتی از آن جدا شویم، فکر نمی‌کنم این موضوع برای این مربی صادق باشد، زیرا می‌دانیم که او می‌خواهد در هر بازی پیروز شود و وقتی ما این کار را نمی‌کنیم چقدر ناامیدکننده است – به خصوص در مقابل حریفان لیگ پایین‌تر. او انتظار داشت که کشورش به آن عمل کند و گفت:
این یک احساس بود، لعنتی چطور ممکن است این اتفاق بیفتد؟ وقتی 27 بار شلیک می کنید چگونه می توانید از شیشه خارج شوید؟ ما موقعیت‌هایی داشتیم که مقابل تیمی داشتیم که یک شوت به دروازه داشت و بعد شما خیلی احمق به نظر می‌رسید. بعد شما باید به آنفیلد بروید و بگویید چگونه می توانم این بازیکنان را بلند کنم؟ یه حسی داشتم و فکر کردم الان وقتشه. ما باید عمیقاً حفاری کنیم، گاهی اوقات عنصر شانس و مطمئناً کیفیت زیادی در لحظات کلیدی داشته باشیم و این کار را انجام دادیم.
که به نظر من یک ارزیابی کاملا منصفانه است. ما خیلی چیزها را خیلی خوب انجام دادیم، لحظات خوش شانسی داشتیم – که اغلب در چنین بازی هایی برای کسب هر سه امتیاز به آن نیاز دارید – اما فکر نمی کنم کسی نباید توهم داشته باشد که این چیزی نیست جز اینکه قهرمانان دوباره عنوان ما را به نمایش بگذارند. هر فصل، مهم نیست که چقدر خوب هستید، گهگاه نیاز به مالش دارید، مانند از دست دادن پنالتی رود فان نیستلروی در اولدترافورد یا از دست دادن ماتئوس فرناندز فرصت بزرگی برای وستهم. این کیفیت ذاتی شما یا توانایی شما را تغییر نمی‌دهد، و در نور سرد روز باید تمرکز شما را بیشتر کند تا مطمئن شوید که محدودیت‌ها را پشت سر می‌گذارید – و منظورم این است که در یک سوم آخر مخالفت کمی بیشتر ارائه دهید.
هر چند امروز صبح شکایتی وجود ندارد. ما کار سختی داشتیم و همین کار را کردیم تا به بالای جدول برگردیم. مکان خوبی است، اما هنوز آنقدر در اوایل فصل است که باید از هر گونه صحبتی در مورد معنای آن در این مرحله صرف نظر کنیم. ما می توانیم تحت تاثیر قرار بگیریم، اما هنوز از این واقعیت آگاه هستیم که هنوز راه طولانی و طولانی در پیش داریم.
بسیار خوب، فعلاً آن را آنجا می گذارم، اما کمی بعد امروز یک Arsecast Extra برای شما خواهیم داشت. ما قبلاً دعوت نامه برای سؤالات را ارسال کرده ایم BlueSky @gunnerblog.bsky.social و @arseblog.com پس با استفاده از هشتگ عکس بگیرید #arsecastextra – یا اگر عضو Arsblog Patreon هستید، سوال خود را در این آدرس مطرح کنید #arsecast-سوالات اضافی کانال در سرور Discord ما.
کپسول باید حوالی ظهر یا بیشتر بیرون بیاید. تا اون موقع برات آرزوی سلامتی میکنم
