الف کمی بیش از 30 مایلی شمال ریکیاویک، شهر بندری کوچک Akranes در ساحل غربی ایسلند قرار دارد. حتی برای ایسلند، مکان بزرگی نیست. با ساختمان‌هایش روی نوار نازکی از شبه‌جزیره که به داخل اقیانوس بیرون می‌آید، جمع شده‌اند، تنها 8000 نفر ساکن هستند.
مانند بسیاری از دهکده‌های ساحلی ایسلند، آکرانس به‌خاطر صنعت ماهیگیری پر رونق خود شهرت دارد و بندر عمیق و بی‌سابقه‌اش میزبان ناوگانی از کشتی‌های ترال است که هر تابستان این آب‌های پرآب را جست‌وجو می‌کنند. اما دلیل دیگری وجود دارد که چرا آکرانس برای بسیاری از ایسلندی ها نامی آشناست و ربطی به ملوانان ندارد.
کسانی که در جستجوی ماهی به امواج نمی خورند ترجیح می دهند به دنبال صید معتبرتر به زمین فوتبال بروند. تیم فوتبال محلی شهر، Íþróttabandalag Akraness، که بیشتر با حروف اول آن ÍA نامیده می شود، یکی از موفق ترین باشگاه های ایسلند است. با توجه به اینکه باشگاه در بیشتر عمر 75 ساله خود به دلیل موقعیت روستایی و جمعیت کم خود، این یک دستاورد قابل توجه است.
ریشه های این موفقیت در اعماق خاک قرن بیستم کاشته شده است، زمانی که در سال 1951، ÍA به اولین باشگاه خارج از ریکیاویک تبدیل شد که عنوان Úrvalsdeild karla – به معنای واقعی کلمه بخش منتخب مردان را به دست آورد. در 39 سال اول تاسیس لیگ، باشگاه‌های ریکیاویک Knattspyrnufélag Reykjavíkur (KR)، Valur، Vikingur و Knattspyrnufélagið Fram یک انحصارطلبی تزلزل ناپذیر بر روی بخش برتر فوتبال ایسلند اعمال کردند.
اما در نیمه دوم قرن، زمانی که لیگ از فرمت یک دور به دو دور تغییر کرد، ساکنان این شهر کوچک ماهیگیری به برتری خود در زمین فوتبال معروف شدند. بین سالهای 1951 تا 1990، هیچ باشگاهی به اندازه ÍA در ایسلند موفق نبود، و بیشتر این تسلط داخلی به کار Ríkharður Jonsson نسبت داده می‌شود که در درازمدت به عنوان بازیکن-مدیر عمل می‌کرد.
متأسفانه او در سال 2017 درگذشت، اما این دوران فوتبال به اندازه کافی این امتیاز را داشت که با دخترش، سیگرون ریخارودوتیر، با کمک نوه اش، ریخارور آرناسون، صحبت کند. سیگرون در تمام عمرش در مسابقات ÍA شرکت کرده است و بسیار پرشور است اسکاگامن حامی وقتی می آیند با خشکی می گوید: «تو نمی خواهی در یک بازی کنار من بنشینی». وقتی صحبت از فوتبال به میان می آید، من پر سروصداترین زن ایسلند هستم! در همین حال، پسر او نام کوچک خود را با چهره افسانه ای پدربزرگش به اشتراک می گذارد و رئیس شبکه های اجتماعی باشگاه است. تعداد کمی، در صورت وجود، می توانند میراث غنی تری را با این باشگاه فوتبال منحصر به فرد ادعا کنند.
گذشته و آینده آنها به طور جبران ناپذیری با Íþróttabandalag Akraness در هم آمیخته است و این داستان در گذشته آنها آغاز می شود. به طور دقیق در سال 1990، پس از آن ÍA تنها برای دومین بار در تاریخ خود سقوط کرد. اگرچه آنها در دهه 1980 دو بار قهرمان لیگ و چهار بار قهرمان جام حذفی ایسلند شده بودند، اما در آغاز این دهه، باشگاه به نوعی توانست از سرپوش مخوف لیگ اول خارج شود.
Sigrun Richardsdottir وقتی از او خواسته شد توضیح دهد که چه اشتباهی برای قهرمانان 12 دوره آن زمان رخ داده است، با لبخندی بدبین می گوید: «می دانید فوتبال چگونه است. “گاهی اوقات شما یک بازی خوب دارید. گاهی اوقات یک بازی بد دارید. اما تیم 83 و 84 آنجا نبود و نسل بعدی که ما هدایت آن را بر عهده گرفتیم جوان بودند – در واقع بسیار جوان.”
تیم ÍA که از شرمساری سقوط رنج می برد، به شدت به هسته ای از بازیکنان جوان و دردناک بی تجربه متکی بود. تعدادی از بازیکنانی که در هر یا تقریباً هر بازی لیگ حضور داشتند عبارتند از هارالدور اینگولفسون (20 ساله)، هافبک/ دفاع چپ سیگوستین گیسلسون (22) و مهاجم فوق ستاره آینده، آرنار گانلاگسون، که در 17 سالگی بهترین گلزن تیم در آن فصل بود.
در حالی که قرار دادن سرنوشت باشگاه در دستان (و پاهای) جوانان قابل تحسین بود، نتیجه برای ÍA دردناک بود. بازی کردن فوتبال در رده دوم برای اولین بار از سال 1968، این مخمصه فقط این دیدگاه را در ریکیاویک تثبیت کرده است که آکرانز صرفاً یک شهر شانسی است که برای مدت طولانی بسیار بالاتر از وزن خود مشت کرده اند و اکنون آنچه را که در تلاش های بی پروا برای مداخله در قدرت پایتخت کاشته اند درو می کنند.
با درک اینکه باشگاه در نیمه دوم دهه 1980 به آهستگی از بین می رود، هیئت مدیره به یکی از حامیان سابق خود متوسل شد تا تیم بی تجربه ای را که نیاز به رهبری قاطع داشتند، تقویت کند. اسطوره و استارتر تمام دوران، گوجون Þórðarson متقاعد شد که دوباره به باشگاهی بپیوندد که در روزهای بازی خود شهرت پیدا کرده بود.
یکی از آخرین نسخه ها در 80-те سالهای پایانی سال، در سال 1987 در سال 1987. виртуелни неизвестни KA Akureyri، قهرمانی برای مسابقات قهرمانی در تاریخ، خوشبختی на това، че бяха по-здрави، по-бързи و по-добре تشریفاتی از آن زمان.
او بود انسان با گلیامو търсене, اما тъй като на KA му ليپسواخا فاينانسيت ها، نبايد به تكرار اين موفقيت در كليه فصل ها اشاره كرد، شونثت براي دوباره سبيرانه با ÍA به okaza твърде привлекателен, зане да бъ. همه اینها به این نتیجه رسیده‌اند که از مواد در دیویزیا استفاده می‌کنند، آنها را می‌پذیریم که به عنوان اصلی‌ترین مربی و آغاز شده جدی به ÚA در Úrvalsdeild karla تبدیل می‌شوند.
زمانی که ÍA پیش از این در سال گذشته بود، به زودی به پایان رسید، تا سال گذشته در سال 2019 در پایان سال 2018، در سال 2013، قبل از این که در سال 1999 به پایان برسد. Съответно, страхотни неща се очакваха от тази динамична страна, изпълнена с младежка жизненост, и под стриктното ръководство на Þórðarson те бяха оформени в страхотен екип.
Serendipity خوشبختی برای جذب این بازیکن به ÍA، کسی که، بدون بازی فوتبال در یک مسابقه جدید در اسلاندیا، می تواند خدمات سه بازیکن را جذب کند. Pъrvo, Þórðarson – که در این منطقه بود، به این معنی بود که تعداد زیادی از آنها به دانش آموزان راه می یابد – برای مثال ماسیونا شکل از Olafur Adolfson در آماتيورهای لیگی به عنوان یک منطقه شمال غربی در Islanda و می تواند در Akranes. С ارائه بر روی شش فوت بالا و وسیعی رامنه و کراینی ها، آدولفسون بدون کامپرومینا شکل در сърцето на задната линя на ÍA.
Pokray tazi planina от мъже, Torarson نصب Luka Costich, yugoslavski central half, coyto dori and to day dneshen is смятан за най-добрия чуждестранен فوتبالیست, playl nyakoga در Islandia, въпрето 3-3 سال بود. Носейки със себе си богат опит، این بود که برای سازماندهی هوراتای окоلو او پاسخ داده شد.
با داشتن دفاعی تسخیرناپذیر با کمک رقبای سرسخت KR در دستگیری دروازه بان 20 ساله کریستیان فینبوگاسون، ÍA کار کوتاهی را برای بازگشت به لیگ برتر انجام داد. در 18 بازی دسته دوم در سال 1991، باشگاه 14 برد، 55 گل به ثمر رساند و در پاسخ 12 گل دریافت کرد. فوتبال Úrvalsdeild karla برای فصل 1992 تضمین شده است، اما امید به Akranes بازگشته است. با توجه به اینکه مبتکرترین مدیر جوان کشور، گروهی از شیره های گرسنه و کاملاً تحقیق شده را رهبری می کند که در بهار شکوفا می شوند، این حس وجود داشت که ÍA می تواند باعث ناراحتی شود.
با این حال، از آنجایی که اسکاگامنآخرین پیروزی در مسابقات قهرمانی در سال 1984، فرام و والور تسلط خود را در بازار داخلی تثبیت کردند. دو باشگاه سنتی قوی ریکیاویکی پنج عنوان از هفت عنوان قبلی را کسب کرده بودند و سه بار در لیگ اول و دوم شدند. حتی با بازگشت ÍA، انتظار می رفت این عنوان حداقل برای یک سال دیگر در پایتخت باقی بماند. از بیرون، زردپوشان تازه وارد از آکرانس هنوز آنقدر بی‌تجربه بودند که نمی‌توانستند یک چالش جدی عنوان قهرمانی را خیلی زود پس از آشفتگی سقوط انجام دهند و توسط کارشناسان، هواداران و تقریباً هر کسی که حتی گذرا به فوتبال ایسلند علاقه داشت، آنها را نادیده گرفتند.
با این حال، قبل از شروع فصل 1992، ÍA قرار بود از یک رویداد تصادفی دیگر استفاده کند که تأثیر عمده‌ای بر ثروت آنها برای سالهای آینده خواهد داشت، زیرا Þórðarson بازیکن سابق Sigurður Jónsson را متقاعد کرد تا سفر طولانی به زادگاهش را انجام دهد.
تنها 25 سال در آن زمان، این هافبک قدرتمند پس از آسیب دیدگی کمر هنگام بازی برای آرسنال در دسته اول قدیمی انگلیس مجبور به بازنشستگی زودهنگام شد، اما متقاعد شد که یک بار دیگر برای باشگاهی که اولین بازی خود را برای آن انجام داد در 15 سالگی بازی کند. او اسطوره واقعی این ورزش در ایسلند، جوانترین اولین بازیکن اروپا بود. بازی قبل از اینکه توسط یک معین جابجا شود مارتین اودگارد چند سال بعد
بسیار ناراحت کننده باشگاه های ریکیاویک – و به ویژه رقبای سرسخت آنها KR – ÍA بازگشت خود را به Úrvalsdeild karla با سیزدهمین عنوان لیگ خود و اولین قهرمانی خود در نزدیک به یک دهه اخیر تضمین کرد.
این یک دستاورد بزرگ بود که ریخارودوتیر حداقل تا حدی آن را به صبر نسبت می دهد. خیلی از بچه‌هایی که وقتی به لیگ یک رفتیم همراه ما بودند، در کنار ما ماندند و این بچه‌های جوان قوی‌تر و بهتر شده‌اند. [under Þórðarson]”
بازیکنان ÍA که تمایل دارند در یک سیستم چهار-چهار-دو صف آرایی کنند که تیمی را مهار می کند که به رژیم های تمرینی طاقت فرسا عادت کرده است، بازیکنان ÍA سخت تر و طولانی تر می دویدند، از نظر بدنی قوی تر بودند و همانطور که برای هر تیمی با جاه طلبی لیگ بسیار مهم است، دارای سرسختی ذهنی تسلیم ناپذیر در تعقیب اهداف خود بودند. اینکه آنها همچنین می توانستند بازی کنند یک مزیت اضافه بود.
در حالی که بی سابقه نیست که باشگاه ها بلافاصله پس از صعود به عنوان قهرمانی دست یابند، به ویژه در کشورهای شمال اروپا، جایی که به طور سنتی لیگ های کوچکتر به دلیل تولید برندگان غافلگیرکننده بدنام هستند، به ندرت بسیاری از تیم ها این شاهکار را تکرار می کنند. در واقع، به طور معجزه آسایی، ÍA تبدیل به اولین باشگاه در تاریخ فوتبال شد که نه تنها پس از ارتقاء لیگ را برد، بلکه آن را برای پنج فصل متوالی.
چگونه تیمی که از شهری فقط 8000 نفری می‌آید و تنها یک سال قبل به پایین‌تر از آن سقوط کرده بود، می‌توانست قهرمانی کند که در طول یک قرن ورزش سازمان‌یافته هرگز مانند آن در ایسلند دیده نشده بود؟ نه تنها در ایسلند، بلکه در سراسر جهان. در آن زمان، هیچ تیمی به طور مستقیم پس از صعود، پنج قهرمانی متوالی را کسب نکرده بود. این ایده ای بود که از داستان زاده شد. شاهکاری که به معنای واقعی کلمه باورنکردنی است.
با این حال، Ríkharðsdóttir معتقد است که او پاسخ را دارد. “این تیم یکسان بود. تمام پنج سال. و مدیر هم همینطور. در سال های 1992، 1993 و 1996 ما یک مدیر را داشتیم. [Guðjón Þórðarson]”
این تداوم بدون شک به نفع ÍA بود، اما عامل دیگری وجود داشت که در فهرست طولانی قهرمانان نه تنها در ایسلند بلکه در سراسر قاره اروپا، غیرقابل انکار منحصر به فرد است. اگرچه بسیاری ادعا می‌کنند که «باشگاه‌های خانوادگی نزدیک» هستند، اما هیچ‌جا این موضوع به‌اندازه آکرانس که به قول معروف «همه در جایی با هم فامیل هستند» صادق نیست.
از تیم ÍA، هشت نفر پسر بازیکنان سابق، هفت نفر برادر، شش پسر عمو، سه نفر برادرزاده و به گواهی طول عمر این سلسله، یک نفر حتی یک نوه بود. خود Ríkharðsdóttir که دختر مشهورترین بازیکن باشگاه است، ادعا می کند که علاقه عمیقی به این تیم یکپارچهسازی با سیستمعامل دهه 90 دارد. او توضیح می دهد: “من در اوایل دهه 90 چهار دایی در آن تیم داشتم. در واقع، بسیاری از بازیکنان محلی خوب در یک خانواده در اینجا هستند.”
این یک سلسله فوتبال کاملا منحصر به فرد است. هزاران ثروت مثبت به هم پیوسته اما واضح است، همانطور که ضرب المثل قدیمی می گوید، چیزی در آب در آکرانس وجود دارد، زیرا چنین شهر کوچکی بارها و بارها خط ناگسستنی از استعدادهایی را تولید کرده است که مربیگری به تنهایی نمی تواند با قطعیت ایجاد کند. ژنتیک نقش خود را ایفا می کند و ریخارودوتیر با احساس غرور آماری را که پشت شجره بی نظیر فوتبال شهرش است توضیح می دهد. ما 38 بازیکن داشتیم [as of 2021] که به صورت حرفه ای در خارج از کشور بازی کرده اند. این 0.5 درصد از جمعیت فعلی شهر است که فوتبالیست های حرفه ای در سراسر جهان هستند یا بوده اند.
با توجه به وسعت کوچک شهر، باورش سخت است که این نوار کوچک زمین در ساحل غربی ایسلند در تولید چنین فوتبالیست های با استعدادی بسیار پربار بوده است. خوشبختانه برای ÍA در دهه 1990، آنها از یک محصول غنی به خصوص در سال 1973 بهره بردند که افرادی مانند Arnar Gunnlaugsson، Þórður Guðjónsson و Lárus Orri Sigurðsson را تولید کرد که همگی در Akranes پرورش یافته و بزرگ شدند. اگرچه آنها از حرفه خود در لیگ برتر لذت بردند، اما موفقیت های آنها بین سال های 1992 و 1996 باعث شناخت آنها در شهر خود شد.
در طول پنج سال، ÍA به پنج عنوان متوالی لیگ دست یافت. با کسب سه امتیاز اولی در بازگشت به Úrvalsdeild karla، رقابتی که در طول سقوط آنها متوقف شده بود، از سر گرفته شد. خصومت بین ÍA و KR در سالهای منتهی به 1992 وجود داشت، و از آنجایی که دومی یک خشکسالی طولانی را تحمل کرد، ایده بازگشت ÍA به اوج فوتبال ایسلند دوباره آن خشم فروخورده را برانگیخت.
بنابراین فصل 1993 به عنوان یک درگیری بین دو دشمن ابدی معرفی شد، اما یک بار دیگر کارشناسان و ناظران شانس ÍA برای تکرار موفقیت خود در سال 1992 را رد کردند. در آن زمان در اوایل دهه 1990، KR تنها باشگاهی بود که می‌توانست به بازیکنانش چیزی نزدیک به آنچه که اکنون به عنوان بهترین بازیکنان حرفه‌ای در غرب در نظر گرفته می‌شود، پرداخت کند، و به همین دلیل می‌توانست بهترین بازیکنان را جذب کند. با این حال، ثروت آنها نتوانست جلوی ÍA را برای کسب عنوان دوم در دو سال بگیرد.
در غیر این صورت، ÍA، در کمال تعجب بسیاری، به سادگی در حال افزایش قدرت بود. در سال 1992 آنها 40 امتیاز از 12 برد و چهار تساوی به دست آوردند، اما در سال 1993 با 49 امتیاز باورنکردنی در صدر جدول قرار گرفتند – 9 امتیاز کامل از نزدیکترین رقیب FH جلوتر بود. در واقع، فقط Fram امتیازی کسب کرد اسکاگامن آن سال بقیه لیگ در تلاش برای همگام شدن با سرعت اولیه تیم حریف تورارسون دچار مشکل شدند. در کمتر از هفت بار، ÍA چهار گل یا بیشتر در یک بازی به ثمر رساند، از جمله شکست 5-0 نایب قهرمان نهایی FH در روز افتتاحیه.
Þórður Guðjónsson، بازیکن معروف سال 1973، با 19 گل به عنوان بهترین گلزن باشگاه و لیگ به پایان رسید، در حالی که هارالدور اینگولفسون وینگر 22 ساله با 14 گل خیلی عقب نبود. در جریان دو مسابقه با فرام آمد.
پس از آن اجتناب ناپذیر بود که ÍA به سومین عنوان متوالی در سال 1994 راهپیمایی کند، اما نه بدون اینکه KR تمام تلاش خود را برای اطمینان از غیر آن انجام دهد. غول های ریکیاویک پس از کسب مقام پنجم در سال 1993 پس از شکست بی تشریفات توسط ÍA با 5 گل در دو بازی، سعی کردند رقبای خود را به تنها راهی که می دانستند تضعیف کنند: پول. آنها مدیر Guðjón Þórðarson را به KR-völlur جذب کردند و بازگشت دروازه بان Kristjan Finnbogason را تضمین کردند. با این حال، این موضوع چندان اهمیتی نداشت، زیرا توردارسون هیولایی را پرورش داده بود که حتی خود او نمی توانست آن را بکشد، صرف نظر از ثروتی که با آن شمشیر خود را خنثی می کرد.
KR دوباره پنجم شد، در حالی که ÍA مدعی هت تریک قهرمانی شد. نه اینکه فصل بدون مبارزات بود. در غیاب Þórðarson، هیئت مدیره Hörður Helgason را منصوب کرد و اگرچه او این عنوان را به دست آورد، اما بیشتر شبیه یک سرپرست بود تا یک مدیر. در مقایسه با سال 1992 که اسکاگامن آنها به 16 برد دست یافتند، آنها در فصلی که تعداد گلهای آنها از 55 به 35 کاهش یافت، سه تساوی 0-0 و سه باخت شکست خوردند. با بی اعتمادی بازیکنانی که گفته می شد روش های مربیگری منسوخ او را تایید نمی کردند، در پایان سال اخراج شد و لوجی الافسون جایگزین او شد.
در همین حال، Þórðarson تلاش کرد تا KR را به بالای Úrvalsdeild karla در سال 1994 برگرداند و شاید اگر اولافسون با ورودش ÍA را احیا نمی کرد، این کار را انجام می داد. یک بار دیگر، باشگاه به طور خطرناکی به آن کمپین شکست ناپذیر گریزان نزدیک شد زیرا آنها فقط یک باخت را ثبت کردند – از قضا به تیم KR Þórðarson، که در نهایت یک دوم بسیار دور را نسبت به رقبای سرسخت خود به پایان رساند. برای چهارمین فصل متوالی، یک بازیکن ÍA به عنوان بهترین گلزن لیگ به پایان رسید. این بار یکی دیگر از اعضای تیم سال 1973، آرنار گانلاگسون، بود که مبارزات را با 15 گل به پایان رساند.
در سال 1996، Þórðarson، که رابطه اش با KR به طرز ناخوشایندی به پایان رسیده بود، در تلاش برای کسب پنجمین عنوان متوالی و سومین عنوان خود با ÍA به باشگاه بازگشت. به‌طور شگفت‌انگیزی، KR به‌عنوان محبوب‌ترین مورد علاقه‌مندی‌های این عنوان شناخته شد و برای اولین بار است که شرکت‌کنندگان تقریباً حق داشتند.
برای اولین بار در پنج سال گذشته، ایسلند شاهد یک مسابقه قهرمانی جذاب بین دو دشمن سرسخت بود، جایی که برای 17 بازی، دو باشگاه در آستانه بازی روز پایانی در آکرانسوولور، جایگاه‌های بالای جدول را عوض کردند. KR در بازی برگشت پیروز شد، یک پیروزی 1-0 به لطف گل دقیقه 68 ریخارور دایسون، اما درگیری روز پایانی روزی است که سیگرون ریخارودوتیر به خوبی از آن یاد می کند، و به دلایلی بیش از یک. “در سال 1996، در آخرین بازی، ما با KR بازی کردیم و KR فقط به یک تساوی نیاز داشت تا عنوان قهرمانی را کسب کنیم. اما ما باید برنده می شدیم. و اوه، ما این کار را انجام دادیم. چهار گل بر یک.”
ÍA که در بیشتر مبارزات از KR عقب افتاده بود، عزم ذهنی عظیمی را که به خاطر آن شناخته شده اند نشان داد و در آخرین روز فصل رهبران را اصلاح کرد. آنها با دانستن اینکه یک تساوی تمام چیزی است که KR مورد نیاز است، آنها به حریفان خود هجوم بردند و یک ساعت قبل از اینکه Ríkharður Daðason یکی از آنها را عقب بکشد، به حریفان خود حمله کردند و 2-0 پیش رفتند تا یک بیست دقیقه پایانی عصبی ایجاد کنند. این نامی است که برای بسیاری در آکران، به ویژه Sigrún Ríkharðsdóttir شناخته شده است.
آقای گل KR بود [her son] عمو و همنام ریکی! با همان یک گلی که در آن مسابقه زد، کفش طلا را برد.
متأسفانه برای Sigrún Ríkharðsdóttir، Ríkharður Árnason و مردم آکرانس، دوبل لیگ و جام حذفی در سال 1996 پایان یک رکوردشکنی بود. تا سال 1997، چنگال زرد و سیاه Úrvalsdeild karla ضعیف شده بود، اما دست کشیدن از تاج و تخت آنها حداقل می توان گفت روندی آهسته و بی میل بود، زیرا ÍA همچنان توانست در سال 1997 به مقام دوم برسد، سپس در سال 1998 سوم شود و حتی دوباره به عنوان قهرمان، هر چند کوتاه مدت، در سال 1997 سلطنت کرد.
ریخارودوتیر معتقد است آنچه سقوط انحصار آنها را تسریع کرد، همگرایی بسیاری از عوامل بود. بازیکنان کلیدی ما هم برای بازی در خارج از کشور و هم برای تیم های دیگر در ایسلند رفته اند. تماشای بازی پسرانم برای تیم های دیگر در ایسلند برای من بسیار سخت است.”
این بیانیه به این ایده برمی گردد که فوتبال در آکرانس همچنان یک امر خانوادگی است. کسانی که از درجات ÍA عبور می کنند اسکاگامن تا پایان روزشان، حتی اگر سفرهایشان به طور فزاینده ای آنها را از خانه دورتر و دورتر کند.
ریخارودوتیر ادامه می دهد: «مسئله پول نیز هست. نکته اصلی امروز این است که چون در رقابت های اروپایی نیستیم، پول کافی نداریم. بازیکنان ما ترجیح می دهند به خارج از کشور بروند. یکی از بازیکنان ما در زسکا مسکو است [Arnór Sigurðsson] و یکی از پسران ما برای نورشوپینگ بازی می کند [Oliver Stefánsson]”
به همین ترتیب، ایسک برگمان یوهانسون، وینگر اعجوبه، که توجه بسیاری از باشگاه‌ها در سراسر قاره را به خود جلب کرده، در حال تجارت خود با اف سی کپنهاگ است، در حالی که استفان تیتور تورارسون به سیلکبورگ دانمارک رفته است و بیارکی استین بیارکاسون از فوتبال سری آ با ونیز لذت میبرد.
متأسفانه برای ÍA، زمانی که باشگاه در اوایل تا اواسط دهه 1990 در دوران اوج خود بود، جواز حضور در اروپا به اندازه امروز پردرآمد نبود. آنها در دور مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا در سال 1993 و اولین دور جام یوفا بین سال های 1994 تا 1997 ظاهر شدند، اما بدون پاداش مالی هنگفت سفرهای قاره ای تیم های برتر امروزی در ایسلند.
بنابراین، 20 سال از آخرین قهرمانی باشگاه در سال 2001 می گذرد. قهرمانی در جام حذفی ایسلند در سال 2003 و مدال نایب قهرمانی در سال 2021، دلداری چندانی برای مردان پرافتخار آکرانس که با هر فصل بی ثمری بیش از پیش بیقرار می شوند، فراهم کرده است. این دو دهه طولانی ترین دوره در تاریخ آنها بدون قهرمانی آنها در لیگ بود، و در طول این مدت آنها دو بار سقوط کردند، اگرچه در اولین درخواست در هر دو مورد به لیگ برتر بازگشتند.
با این حال، هیچ قهرمانی دیگری برای پنج دوره متوالی وجود نداشت، زیرا دنیایی که به طور فزاینده جهانی شده، فوتبال ایسلند را در بقیه اروپا برای اولین بار در تاریخ لیگ مشاهده کرد، از یک سو منجر به پراکندگی بازیکنان جوان آکرانس و از سوی دیگر هجوم استعدادهای خارجی به باشگاه‌های سنتی قدرتمند ریکیاویک شد.
مردم اکرانس بر این باورند که ظروف نقره باز خواهند گشت. به هر حال، شهر آنها سریع‌ترین شهرک در حال رشد در سراسر ایسلند است، و در آن بارقه‌ای از امید نهفته است. در میان پسران ثروتمند ریکیاویک که در حال دعوا هستند، ممکن است هنوز جایی برای رمانتیسم غم انگیز ÍA وجود داشته باشد. شاید طی سال‌ها میراث دیگری در رنگ‌های زرد و سیاه از این دژ غربی از ثروت‌های سلسله‌ای بیرون بیاید – که از خون تازه‌ای که نقشه‌ای بی‌نظیر دهه 1990 را حمل می‌کند، پدیدار شود.
نوشته جاش باتلر @joshisbutler90
با تشکر از Sígrun Ríkharðsdóttir، Ríkharður Árnason، Bjarki Ármannsson و Mike Morgan.
