تماشای یورگن کلوپ در خط لمسی اغلب به خودی خود یک تماشایی است. او پرانرژی است – گاهی اوقات مرزی پرخاشگر – در حالی که نود دقیقه روی پاهایش می ایستد و به سختی به خود اجازه می دهد که تجمل بنشیند. حتی زمانی که داور برای نیمه دوم ضربه می زند، سرعتش را کم نمی کند، در عوض ترجیح می دهد به رختکن برود.
جای تعجب نیست که ویژگی های کلوپ در نحوه بازی تیمش منعکس می شود. این تهاجمی، هوشیاری و تمایل به هجوم بر روی هر اشتباهی از ویژگی های بارز رویکرد لیورپول به بازی ها است.
همچنین بخوانید: لنگر شناختی و مورد عجیب ژوزه مورینیو
بازیکنان و نگاه آنها به فوتبال بازتابی از سرمربی آنهاست.
کلوپ تنها نیست. همه مدیران بزرگ فوتبال می توانند جنبه هایی از شخصیت خود را در تیم خود نقش کنند. خونسردی پپ گواردیولا را می توان در بازی صبورانه منچستر سیتی دید، در حالی که نگرش تسلیم ناپذیر ژوزه مورینیو را می توان در فولاد دفاعی همه تیم هایش دید.
این نباید چندان تعجب آور باشد.
برای اینکه یک مدیر فوتبال در این سطح باشید، اعتماد به توانایی های خود باید مطلق باشد. شما همچنین سالها به این فکر کردهاید که فکر میکنید تیمهای شما چگونه باید بازی کنند. دیدی که احتمالاً به شدت تحت تأثیر نوع نگاه شما به زندگی به طور کلی است. نمونههای کلاسیک بیل شنکلی و سر الکس فرگوسن هستند که ایده تیم فوتبال بهعنوان مجموعهای از افرادی که سخت برای یکدیگر کار میکنند، ناشی از باورهای سوسیالیستی آنهاست.
با این حال، بسیاری از مدیران هستند که باورهای فوتبالی خود را بر اساس دیدگاه شخصی خود شکل می دهند و هرگز موفقیت کلوپ، گواردیولا و مورینیو را تجربه نمی کنند. برای بسیاری از چنین مدیرانی، واقعیت این است که آنها فاقد ترکیبی از استعدادهای دیگر هستند که برای کسب بزرگترین جوایز فوتبال نیز لازم است.
زیرا اگر به سبک های مدیریتی بازیکنان بزرگی که تاکنون اشاره شد دقت کنید، متوجه خواهید شد که اگرچه همه آنها شخصیت های بزرگی داشتند، اما همگی قادر به خواندن و شکل دادن به احساسات اطرافیان خود بودند.
همه آنها بر چیزی که امروزه هوش هیجانی نامیده می شود استاد هستند.
این ایده که در سال 1990 توسط دو محقق – پیتر سالوی و جان مایر – در مقاله ای با عنوان “هوش عاطفی” منتشر شده در مجله “تخیل، شناخت و شخصیت” شناسایی و تعریف شد، به لطف کار بعدی دانیل گولمن روانشناس، که تعدادی کتاب و مقاله در این زمینه منتشر کرد، به طور فزاینده ای محبوب شد.
هوش هیجانی، همانطور که سالوی و مایر تعریف کردند، عبارت است از:توانایی درک عواطف، دسترسی و ایجاد احساسات به منظور حمایت از فکر، درک احساسات و شناخت عاطفی، و تنظیم بازتابی احساسات به گونهای که رشد عاطفی و فکری را افزایش دهد.گلمن آن را با ظرافت بیشتری بیان کرد که گفت:هوش هیجانی توانایی فرد در مدیریت احساسات خود به گونه ای است که آن احساسات به شیوه ای مناسب و موثر بیان شود.“
در اصل، این تسلط تقریباً کامل بر احساسات – هم خودتان و هم اطرافیانتان – است تا پتانسیل خود را درک کنید.
واضح است که این یک دیدگاه ساده انگارانه است. با این حال، درک و درک معنای آن نیز یک مفهوم بسیار آسان است. تاریخچه بازی مملو از مدیرانی است که درک باورنکردنی از پیچیدگی های تاکتیکی دارند اما به سادگی نمی توانند پیام خود را به بازیکنان برسانند. و همانطور که هر هوادار فوتبالی به راحتی به شما خواهد گفت، اگر مدیری از حمایت رختکن برخوردار نباشد، آینده ای در باشگاه نخواهد داشت.
با این حال، این همه هنوز کاملاً نامشخص است. واقعاً توضیح نمی دهد که چگونه مدیران می توانند از هوش هیجانی خود برای رهبری یک تیم موفق استفاده کنند.
خوشبختانه تئوری مدیریت ساختاری را ارائه می دهد. در واقع، سالوی و مایر چهار جنبه متمایز اما مرتبط با هوش هیجانی را شناسایی کردند که می تواند به مدیران کمک کند تا عملکرد گذشته خود را تجزیه و تحلیل کنند تا ببینند چه اشتباهاتی مرتکب شده اند.
نقطه شروع در توانایی درک احساساتی است که برای آنها و اطراف آنها اتفاق می افتد.
همچنین بخوانید: سخت کوشی: پیشروی نامشهود برای موفقیت در فوتبال
در سال 2010، تیم بارسلونا به رهبری پپ گواردیولا در حالی که به تازگی از لیگ قهرمانان اروپا اخراج شده بود، برای بازی با ویارئال آماده می شد. احساسات به طور قابل درک پایین بود. گواردیولا بازیکنان را جمع کرد و به آنها گفت: “بچه ها، همه شما عالی هستید. فقط می خواهم یک چیز را به شما بگویم. اگر بیرون رفتیم و شکست خوردیم و لیگ از دست ما فرار کرد، نگران نباشید.”
بارسلونا در آن بازی 4-1 پیروز شد و به همراه آن قهرمان لیگ شد. این یک تیم فوق العاده بود، بنابراین احتمال برنده شدن آنها با یا بدون سخنرانی کوچک گواردیولا وجود دارد. با این حال گواردیولا متوجه شد که این یک لحظه حساس برای تیم است، و با گفتن اینکه آنها نیازی به نگرانی در مورد احتمال شکست ندارند، این ترس را از بین برد.
همچنین به همین دلیل است که بسیاری از مربیان نکات برجسته موفقیت های گذشته را در آستانه یک مسابقه به خصوص دشوار با بازیکنان به اشتراک می گذارند. اگرچه به اندازه سخنرانی گواردیولا نماینده نیست، اما راهی برای رفع اضطرابی است که ممکن است بازیکنان احساس کنند.
اینکه این تاکتیک بسیار رایج است، نشان دهنده چگونگی افزایش آگاهی از نیاز به آگاهی و مقابله با وضعیت عاطفی تیم است. با این حال مربیان نیز باید از احساسات خود آگاه باشند.
به همین دلیل است که برخی از مدیران این روزها ترجیح می دهند پس از یک شکست دردناک، صحبت های زیادی با تیم نداشته باشند. در این شرایط، مدیر ممکن است ناامید شود در حالی که بازیکنان ناامید هستند، دستور العملی عالی برای تبدیل احساسات به مشاجره های بیهوده و انگشت اشاره.
این بدان معنا نیست که لزوماً باید از احساسات منفی اجتناب کرد. در واقع، آنها می توانند ابزار قدرتمندی برای برانگیختن پاسخ یا تغییر رفتار باشند.
تعداد کمی میتوانستند از آن استفاده کنند و به خوبی سر الکس فرگوسن، که اغلب علیه دشمنان واقعی یا تصور شده باشگاه تجمع میکرد تا بازیکنان را متحد کند، آنها را در برابر این نیروی خارجی که میخواست آنها را شکست میداد متحد کرد. نه تنها به ایجاد یک روحیه تیمی باورنکردنی کمک کرد، بلکه باعث شد بازیکنان روی یک چیز تمرکز کنند: برنده شدن. این بهترین راهی بود که آنها میتوانستند نیروهای خارجی را که فرگوسن در برابر آنها قرار داده بود، وادار به پول کنند، و به این ترتیب این تمایل آنها را به موفقیتی باورنکردنی و پایدار رساند.
چنین توانایی در استفاده از احساسات برای شفاف سازی یا ساده سازی در ذهن بازیکنان چگونه باید فکر کنند، جنبه دیگری از هوش هیجانی مربی است. این ساده سازی فکر برای خود مدیران نیز مفید است. با توجه به افزایش آمار و تجزیه و تحلیل، این موضوع در بازی های حرفه ای اهمیت فزاینده ای پیدا می کند.
در حالی که اینها ابزارهای فوقالعاده قدرتمندی هستند که هدفشان رساندن سطحی از عقلانیت به بازیای است که قبلاً فقط بر باورهای رایج و احساس درونی متکی بود، مهم است که آونگ را بیش از حد در جهت اعداد سرد نچرخانید. مدیری که از پیامدهای عاطفی تصمیمات خاص آگاه باشد، قادر خواهد بود ببیند چه چیزی به نوبه خود باعث تسهیل آن تصمیمات می شود.
همچنین بخوانید: استراتژی های قرضی: چگونه برخی از باشگاه ها به دنبال سرمایه گذاری در توسعه بازیکنان هستند
به عنوان مثال، کلوپ مخالف داشتن یک تیم بزرگ است. او متوجه میشود که کنار گذاشتن بازیکنان علیرغم بهترین تلاشهایشان در طول تمرین، احتمالاً باعث ایجاد احساسات منفی در بازیکنان و خودشان میشود، زیرا آخرین چیزی که یک مربی میخواهد ببیند این است که بازیکنان ناامید شوند. این درک، به نوبه خود، تصمیم گیری برای عدم جذب بازیکنان بیشتر را برای بسیاری از مدیران آسان تر می کند، مگر اینکه جهش کیفیت آن را تضمین کند.
این توانایی در استفاده از احساسات برای تنظیم تصمیمات خود و همچنین درک تأثیر آنچه می تواند اتفاق بیفتد اگر آنها بدون احترام به احساسات گروه در نتیجه تصمیمات خود عمل کنند، از جمله دلایلی است که آنها مدیران خوبی هستند.
پس از یک فصل مسموم در لالیگا در 2012/13، رئال مادرید به کارلو آنچلوتی روی آورد تا تعادل انرژی را در تیم ایجاد کند. آنچلوتی مردی که به خاطر مهارت های تاکتیکی و رفتار نرمش شناخته شده بود، توانست بهتر با بازیکنان ارتباط برقرار کند.
آرسن ونگر یکی دیگر از طرفداران کانال باز ارتباط با بازیکنان بود، به جای متوسل شدن به درمان خشک کن. در مصاحبه ای با مجله آرسنال، او گفت: “شما باید چیزهایی را برای افرادی که مدیریت می کنید توضیح دهید – مردم مطلع تر، تحصیلات بهتری هستند و می خواهند بیشتر بدانند. شما در موقعیتی هستید که باید توضیح دهید که چرا کاری را انجام می دهید و هدف همه آن چیست – و خواسته های بیشتری از نظر ارتباط وجود دارد.”
ونگر معتقد است که فوتبال مدرن و به طور کلی جامعه تغییر کرده است. او افزود: “هنوز رئیس هستید و شما هستید که تصمیم می گیرید، اما باید چیزها را خیلی بهتر از 20 یا 30 سال پیش توضیح دهید. جامعه مدرن درد کمتری می خواهد، می خواهد کمتر رنج بکشد و می خواهد در هر جنبه ای از زندگی مدرن بهتر درمان شود. درد باید از بین برود، چه به دندانپزشکی بروید و چه به سر کار بروید، چرا که به افراد حساس تر می شوید.” روش بهتر و با درایت بهتر این راهی است که جامعه حرکت می کند.
با این حال، درک این نکته ضروری است که فقط مدیران در راس بازی نیستند که قادر به درک، استفاده و درک احساسات هستند. به عنوان مثال، جان کلمن، باشگاه کوچکی مانند آکرینگتون استنلی را از سقوط به رده بالای لیگ یک از طریق توانایی اش در سنجش تمایل بازیکنان برای موفقیت برد.
بودجه فشرده نقل و انتقالات و دستمزد باشگاه همیشه آنها را مجبور کرده است که به دنبال اضافه کردن بدنه به بازیکنان لیگ پایین تر یا بازیکنان خارج از قرارداد باشند. این امر باعث شد که او نه تنها ویژگیهای فنی را که هر بازیکن جدید بالقوه میتواند به تیمش بیاورد، بلکه همچنین میزان مصمم بودن آنها برای پیشرفت را درک کند.
برای او، این چیزی است که باید در یک بازیکن جستجو کرد، زیرا عنصر اصلی مورد نیاز او برای موفقیت تیمش را فراهم می کند. توانایی او در درک آن احساس، تقطیر آن برای شکل دادن به چارچوب استراتژی نقل و انتقالاتش و سپس تزریق آن به بازیکنانی که جذب می کند، دلایل کلیدی این است که او اینقدر خوب عمل می کند.
با این حال، اگر کلمن میل بازیکنانش برای موفقیت را پس از پیوستن به باشگاه مدیریت نمی کرد، همه اینها معنای کمی خواهد داشت. با متمرکز کردن گرسنگی آنها برای پیشرفت هم از نظر شخصی و هم در سطح تیم، او تضمین می کند که آنها در حالی که تیم موفق هستند رشد کنند.
کلمن می تواند این کار را انجام دهد زیرا سابقه ای دارد که این توانایی را نشان می دهد. او صادقانه و صریح با بازیکنانش صحبت می کند، بازیکنانی که می دانند او برای کمک به آنها وجود دارد، اما به شرطی که مایل به تلاش باشند.
اگر به این جنبه از کار کلمن دقت کنیم، کل سفر هوش هیجانی به دور کامل می رسد. بازیکنان به او اعتماد دارند زیرا او اینگونه کار می کند. او ممکن است در برخی موقعیت ها ناامید و عصبانی باشد – همه اینطور هستند – اما به طور کلی، او این احساسات را تا حدی کنترل می کند که بازیکنان نمی توانند از رفتار او الهام بگیرند.
هر مربی که با احساسات خود سر و کار دارد احتمالاً در موقعیت بهتری برای کمک به بازیکنانش در شرایط سخت خواهد بود. زیرا زمانی که اوضاع بر خلاف آنها پیش می رود به مربی نگاه می کنند. اگر ببینند که کسی کنترل را در دست دارد، به احتمال زیاد میتوانند آرام شوند و این امر باعث میشود که دستورات او را بپذیرند. در طرف دیگر ترازو، مربی ای که وحشت زده است، احتمالاً بازیکنان خود را با همین احساس آلوده می کند.
همچنین بخوانید: چگونه ایتالیا تاکتیک “Isolation Overload” را برای شکست هلند اجرا کرد
همه اینها شهودی است، حتی اگر تسلط بر آن آسان نباشد. همین امر در مورد توانایی مدیریت موقعیت های درگیری نیز صدق می کند که در آن هر مربی که سابقه کنترل و آگاهی از احساسات مختلف در بازی را داشته باشد، در موقعیت بهتری برای انجام حرکت مناسب خواهد بود.
چالشبرانگیزتر، موقعیتهایی است که بازیکنان به پایان سفر خود در تیم میرسند. به راحتی نمی توان پذیرفت که جاه طلبی ها و توانایی های یک بازیکن فراتر از چیزی باشد که تیم در حال حاضر می تواند ارائه دهد. به همین ترتیب، هیچ کس دوست ندارد به بازیکنی که در گذشته نقش کلیدی ایفا کرده است بگوید که دیگر بخشی از برنامه نیست.
هر مدیری که به خوبی از پس این موقعیت ها بر نمی آید، محکوم به شکست است. برای مثال، نگه داشتن بازیکن برای مدت طولانی در اطراف، احتمالاً کل تیم را مسموم می کند. نگه داشتن بازیکنی که دیگر به اندازه کافی برای تیم خوب نیست، می تواند منجر به رنجش شود. شناخت این احتمالات و همچنین احساس خود مدیر و سپس بالا بردن آنها برای تصمیم گیری صحیح برای تعادل عاطفی تیم بسیار مهم است.
یک مثال بارز در اینجا برندان راجرز است. در نظرات و برخوردهایش با بازیکنان طی سالها، او همیشه با کسانی که نیاز به حرکت را احساس میکردند، بسیار منصف بوده است. و او مجبور بود با بسیاری از آن لحظات روبرو شود، چه لوئیس سوارز تهدید به ضربه زدن به لیورپول باشد، چه هری مگوایر و بن چیلول که برای انتقال به باشگاه های بزرگ تر فشار می آوردند. در تمام این موارد، راجرز چیزهای درستی به بازیکنان گفت. نتایج این امر در میدان منعکس شد. آخرین فصل سوارز در آنفیلد تقریباً باشگاه را به عنوان قهرمانی لیگ رساند، در حالی که مگوایر و چیلول هر دو با وجود اینکه نشان دادند نیاز به پیشرفت دارند، عالی بودند.
حتی می توان استدلال کرد که روشی که راجرز جدایی مگوایر و چیلول را مدیریت کرده است – با بازیکنان جدید در حال حاضر – بلوغ و رشد احساسی سرمربی ایرلند شمالی را افزایش داده است.
این یک عامل کلیدی است. هیچ مربی ای وجود ندارد که از همان ابتدا آماده مدیریت همه شرایط باشد. چیزی که مربیان بزرگ را از بقیه جدا می کند درک آنها از واقعیت و فرصت یادگیری برای پیشرفت است.
همچنین بخوانید: تمرکز: یک متغیر دست کم گرفته شده برای موفقیت در فوتبال
راه رسیدن به عظمت وجود دارد. یک مربی موفق باید ترکیبی از بسیاری از مهارتها باشد، خواه زیرکی تاکتیکی، توانایی تنظیم فلسفه بازی، مدیریت مسیر حرفهای خود و حتی برخورد با جنبههای نرمتر مدیریت افراد از طریق مدیریت احساسات آنها.
در واقع، مربی با درک این موضوع و تلاش برای بهبود هر یک از جنبه های مختلف، به جای نادیده گرفتن آنها، نشان می دهد که آگاهی عاطفی اولیه لازم برای رشد و شکوفایی نقش را دارد.
