Uدر حالی که ایتالیا، قهرمان اروپا و پرتغال کریستیانو رونالدو باید در مرحله پلی آف جام جهانی در ماه مارس آینده عرق کنند، تیم آرژانتینی لیونل اسکالونی پس از تساوی 0-0 مقابل برزیل در سن خوان به راحتی بلیط خود را برای این مسابقات رزرو کرد.
تیمی که در مطبوعات آرژانتین لقب «لا اسکالونتا» را به خود اختصاص داد، با کسب جایگاه خود در جام جهانی با پنج بازی مقدماتی که هنوز برگزار نشده است، نه تنها از رقابت‌های دشوار مقدماتی در دو جام جهانی گذشته اجتناب کرد، بلکه یک سال رویایی را نیز به پایان رساند. آنها سال 2021 را با 27 بازی بدون شکست به پایان رساندند و 28 سال را به پایان رساندند. راچا (رشته باخت) بدون یک جام مهم، قهرمانی در کوپا آمریکا در ماه ژوئیه.
شاگردان لیونل اسکالونی پس از از دست دادن شش فینال تورنمنت در طول آن دوره بی‌حمایتی که به سال 1993 بازمی‌گردد، سرانجام با شکست دادن رقیب اصلی برزیل در زمین ماراکانای ریو در فینال، خارشی را که تقریباً سه دهه آزاردهنده طرفداران فوتبال آرژانتینی بود، برطرف کردند.
در حالی که بیشتر توجهات به ناچار روی آن معطوف شد از لیونل مسی اولین قهرمانی بزرگسالان در آلبی سلسته پیراهن کشورش پس از باخت دلخراش از چهار فینال تورنمنت، پیروزی قهرمان گمنام آرژانتین، سرمربی اسکالونی بود که در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی خود با متواضعانه گفت که هر کس دیگری در موقعیت او همین نتیجه را کسب می کرد و به جای آن از “28 جنگجو” او تمجید کرد.
گذار اسکالونی از ناشناخته نسبتاً ناشناخته به قهرمان ملی، موضوع داستان های پریان است. دوران بازی او در نیوولز اولد بویز در زادگاه اسکالونی در روزاریو آغاز شد و او عضو تیم آرژانتین بود که در سال 1997 در جام جهانی زیر 20 سال مالزی در کنار بازیکنانی مانند قهرمان شد. پابلو آیمار و والتر ساموئل که همچنین بخشی از کادر مربیگری اسکالونی هستند.
اسکالونی بعداً به دپورتیوو در اسپانیا نقل مکان کرد، جایی که بیشتر دوران حرفه ای خود را در آنجا گذراند و 200 بازی برای تیم گالیسیایی انجام داد. این مدافع راست در سال 2006 در طول یک دوره قرضی شش ماهه با وستهام در انگلیس به شهرت رسید، جایی که عملکرد مداوم او به چکش ها کمک کرد تا به فینال جام حذفی مقابل لیورپول برسند، و همچنین یک سال قبل از آن به تیم ملی آرژانتین در جام جهانی آلمان دعوت شد. خاویر سانتی.
اسکالونی پس از بازنشستگی به عنوان بازیکن در سال 2015، یک سال بعد کار مربیگری خود را به عنوان دستیار هموطن خود آغاز کرد. خورخه سامپائولی در سویا، به دنبال دومی در همان سمتی که در سال 2017 هدایت تیم ملی را برعهده گرفت.
پس از پایان رقابت های پر هرج و مرج و فاجعه بار آرژانتین در جام جهانی 2018 با جدایی سامپائولی بدبخت، AFA به اسکالونی، یک مربی تازه کار نسبتا، روی آورد تا اعتبار بین المللی فوتبال این کشور را تثبیت کند در حالی که آنها جایگزینی دائمی پیدا کردند.
در حالی که تعداد زیادی استعداد مربیگری آرژانتینی در قالب وجود داشت دیگو سیمئونه، مائوریسیو پوچتینو و مارسلو گالاردو، AFA از نظر مالی نتوانست هیچ یک از آنها را از پست های موجود در اتلتیکو، تاتنهام و ریورپلاته وسوسه کند و در عین حال به سامپائولی که فقط یک سال قبل قراردادی پرسود و بلندمدت امضا کرده بود، غرامت پرداخت کرد.
اسکالونی که وظیفه جوانسازی یک تیم پیر را برعهده داشت، در معرفی یک سبک بازی سازماندهی شده، پیشرفت مثبت اولیه ای داشته است، چیزی که در روسیه کاملاً وجود نداشت، جایی که شایعه می شود بازیکنان تیم را انتخاب کرده اند. به عنوان پیشکسوتانی مانند خاویر ماسکرانو و گونزالو هیگواین از فوتبال بین المللی بازنشسته شدند، دیگرانی مانند مارکوس روخو، گابریل مرکادو و اور بانگا توسط اسکالونی کنار گذاشته شدند، که تیم جدیدی را بر اساس هافبک های جووانی لو سلسو، لئاندرو پاردس و رودریگو دی پائول و مهاجم اینتر لائوتارو مارتینز ایجاد کرد.
از نظر سبک، اسکالونی مشخص کرده است که از نظر تاکتیکی مرد خودش است. او ترجیح می دهد سبک بازی مستقیم تر، با انتقال سریع از دفاع به حمله، که برای فرانسه و کرواسی در جام جهانی 2018 موفقیت آمیز بود، بیان کرد و گفت: “این سبکی است که من دوست دارم و زمان اجرای آن در آرژانتین فرا رسیده است” برخلاف ترجیح دیرینه این کشور برای یک بازی پاس کوتاه ساخته شده از خط میانی.
اولین چالش رقابتی اسکالونی به عنوان سرپرست با کوپا آمریکا 2019 در برزیل رقم خورد. در حالی که آرژانتین در بازی ابتدایی خود مقابل کلمبیا شکست خورد که در آن از دو جناح استفاده می کرد، اسکالونی عمل گرایی تاکتیکی خود را نشان داد – ویژگی دوران سرمربیگری او. لا آلبی سلسته – اشتباهات خود را اصلاح کند و تیم را به مسیر پیروزی برگرداند. آرژانتین در مرحله یک چهارم نهایی با نتیجه 2-0 ونزوئلا را شکست داد و پس از قضاوت مشکوک در نیمه نهایی مقابل برزیل میزبان بدشانس بود.
بر اساس پیشرفت های انجام شده در برزیل، پاداش اسکالونی این بود که موقعیت خود را قبل از مسابقات مقدماتی جام جهانی 2022 و کوپا آمریکا 2020، که قرار بود آرژانتین با کلمبیا میزبان مشترک باشد، ثابت کند. همه‌گیری کووید-19 منجر به به تعویق افتادن مسابقات نهایی به سال 2021 شد، اما با تسلیم شدن کلمبیا میزبان به ناآرامی‌های اجتماعی و سطح کووید-19 در سطوح مزمن در آرژانتین، CONMEBOL در آخرین لحظه تصمیم گرفت تا کوپا آمریکا را به برزیل منتقل کند – که به سختی در موقعیت بهتری برای میزبانی رقابت بود – احتمالاً فشار S را کاهش می‌داد.
تنها با دو بازی مقدماتی جام جهانی برای تنظیم دقیق تیمش قبل از مسابقات، تیم بلافاصله قبل و بعد از مسابقات در حالی که در مجتمع تمرینی Ezeiza در نزدیکی فرودگاه اقامت داشت، به پرواز در آمد و از برزیل خارج شد.
در واقع، آن دو بازی مقدماتی به اسکالونی کمک کرد تا قطعات گمشده پازل دفاعی را شناسایی کند که به آرژانتین کمک کرد تنها سه گل در راه قهرمانی کوپا دریافت کند. در دروازه، امیلیانو مارتینز، که در سال گذشته از یک کاوشگر به برنده جام حذفی و یکی از بهترین دروازه‌بانان لیگ برتر صعود کرده بود، تبدیل به دروازه‌بان قابل اعتمادی شد که آرژانتین سال‌ها به دنبالش بود.
اعتماد به نفس مرد ویلا با قهرمانی او و تعقیب بازیکنان حریف در ضربات پنالتی تعیین کننده مقابل کلمبیا در نیمه نهایی برجسته شد زیرا او نقش مشابهی را که سرجیو گویکوچا در پیروزی های آرژانتین در سال های 1991 و 1993 بازی کرد، به یاد آورد.
در همین حال، در آتالانتا، کریستین رومرو، هافبک میانی آتالانتا، اسکالونی یک مدافع قوی و آرام پیدا کرده است که علیرغم مصدومیتی که او را از مسابقات دور کرده است، نقش یک سنگ دفاعی را ایفا کند.
اگر چیزی در آرژانتین اسکالونی برجسته بود، انسجام و نداشتن نفس بود، یک ویژگی ناشناخته در تیم های آرژانتینی در گذشته نزدیک. هر بازیکن احساس واضحی از مسئولیت فردی و جمعی داشت، به ویژه در فینال کوپا مقابل برزیل، که در آن برنامه بازی اسکالونی به خوبی اجرا شد، زیرا بازیکنانی مانند امی مارتینز، رومرو و به ویژه رودریگو دی پل به عنوان رهبران در زمین ظاهر شدند.
همچنین جوی بود که مسی در آن شکوفا شد. مسی که پیش از این هنگام بازی برای تیم ملی به دلیل فقدان میهن پرستی و بازی به گونه ای که گویی وزن دنیا بر دوش اوست مورد انتقاد قرار گرفته بود، مسی مردی است که دوباره متولد شده است. اکنون او با شور و شوق سرود ملی را می خواند و با آزادی و حس لذتی که قبلاً دیده نشده است بازی می کند که باعث شد او را به عنوان بهترین بازیکن مسابقات کوپا به پایان برساند.
اسکالونی در مورد کاپیتانش که با وجود مصدومیت همسترینگ در نیمه نهایی و فینال تمام تلاش خود را کرد، گفت: معتقدم او با این تیم همذات پنداری کرد که می توانست بدون لرزیدن برنده یا شکست بخورد.
دستاوردهای اسکالونی لحن را برای آرژانتین به عنوان مدعی جدی برای قهرمانی در جام جهانی قطر در چیزی که می تواند آخرین عجله مسی با پیراهن آرژانتین باشد، ایجاد کرد. این چیزی است که مربی از قبل برنامه‌ریزی می‌کند، و اصرار دارد که او در تأیید اینکه هیچ‌کس جای امنی ندارد، شفاف باشد زیرا او به آینده‌ای که در آینده پس از مسی می‌اندیشد، شفاف است.
به این ترتیب، اسکالونی درها را برای جوانان تیم المپیک مانند الکسیس مک آلیستر، جولیان آلوارز و پدرو دلا وگا باز گذاشته است، در حالی که ستارگان مطرحی مانند پائولو دیبالا و مائورو ایکاردیکه هرگز به طور کامل خود را در سطح بین المللی معرفی نکرده اند، به همین ترتیب فرصت ارائه پرونده خود را خواهند داشت. یک چیز مسلم است، اسکالونی اکنون به خاطر دستاوردهایی که برای فوتبال آرژانتین به دست آورده است شایسته تحسین است.
نوشته مارک اورتن @MarkAOrton
