لیونل مسی 22 ساله بود که برای اولین بار او را دیدم که رنگهای بلوگرانا را به تن میکند و در سراسر اروپا پیچ و خم میبافد و دروازهبانها را با کوچکترین تغییر وزن بدن فریب میدهد. من الان 22 ساله هستم و تنها چند ماه تا رسیدن به یکی از بزرگترین رویاهای زندگیم فاصله دارد تا از پله های نیوکمپ بالا بروم، یکی با جمعیت باشم و نام “مسی! مسی” را سر بدهم!در حالی که او از کنار مدافعان میانی رد میشد و یکی از آنها را به عنوان روتین در تیرک نزدیک تیر میاندازد، او رفته بود..
سفر یک نوجوان 13 ساله از خیابانهای سرد روزاریو تا بلوکهای آفتابی بارسلون در سراسر حوض، از مواجهه با چالشهای کمبود هورمون رشد در کودکی تا ایستادن در مقابل حریفان، از نوجوانی خجالتی و ساکت بودن که بیش از حد ترس از صحبت کردن دارد تا تبدیل شدن به دین میلیونها نفر در سراسر جهان شود، داستان عاشقانه کاملی را برای ورزشهای مدرن خلق کرد.
همچنین بخوانید: موتزارت از بارسلونا: وداع با آندرس اینیستا
داستانی خارقالعاده و تقریباً افسانهای که تمام دنیا در آن نقشی جمعی داشتند.وقایع نگاری که با درخشش گستاخانه و وفاداری شدید مشخص می شود. داستانی برای نوه ها و نسل های آینده. اما بیایید صادق باشیم. گاهی اوقات آنقدر خوب بود که واقعیت نداشت، اینطور نیست؟ در زندگی شما همیشه مدیون چیزی هستید که به شما داده می شود و دیر یا زود آن بدهی بازپرداخت می شود.
شاید به همین دلیل است که مانند بال های ایکاروس، وقتی بیش از حد به خورشید نزدیک می شود، همه ذوب می شوند و به انبوهی از استخوان و گوشت تبدیل می شوند. شاید به همین دلیل است که خیلی دردناک است، زیرا در وهله اول نمی توان نتیجه گیری را درک کرد.
غیرقابل تصور به حقیقت پیوست. تاج و تخت خالی است و پادشاهی ساکت است. تاریخ ناتمام می ماند.
اگر کسی به من جوانی که پس از برخورد با مجموعهای از لیونل مسی در فصل 2008/09 با موسیقی آکون شروع به دنبال کردن فوتبال کرده بودم، میگفت که همه چیز به این شکل تمام میشود، بدون حتی دو بار پلک زدن ثبتنام میکردم. بیش از یک دهه بهترین بازی فوتبال برای باشگاهی که دوستش دارید و از آن حمایت می کنید، امتیازی است که بسیاری نمی توانند ادعا کنند.
با این حال، دوازده سال شرطی شدن، من را آسیب پذیر کرد. دوازده سال واقعاً زمان زیادی است. دوستان آمده اند و رفته اند، روابط شکوفا شده و به پایان رسیده اند، با این حال مسی و بارسلونا مانند طلوع خورشید ثابت هستند.
همچنین بخوانید: هلندی در مقابل آلمانی: تفاوت ذاتی بین عملکرد و دستاورد
مسی همیشه فصل را با بارسلونا آغاز کرد. مسی همیشه اعداد خیره کننده با بارسلونا. مسی همیشه مسحور کردن هواداران و حریفان به طور یکسان با بارسلونا. مسی همیشه کسب جام با بارسلونا. مسی است بارسلونا. یا این بود.
من حدس میزنم تنها کاتارسیس در پس امواج درد که با هر درک عجیبی که لیونل مسی دیگر بازیکن باشگاه بارسلونا نیست، قدردانی ابدی است. دوران حرفه ای لاپولگا در بارسلونا بزرگترین دستاورد ورزشی است که جهان احتمالاً تا به حال دیده است و علیرغم تمام اتفاقات هفته گذشته، بارسلونا همچنان باشگاه زندگی او و عشق اول اوست. هیچ کس نمی تواند آن را از هواداران بگیرد.
نیوکمپ او را دیده است که از پسری لاغر با موهای بلند به پدر سه فرزند ریشدار خالکوبی، از استعداد نسلی به برنده افتخار شش توپ طلا تبدیل شده است، از یک بچه با استعداد که تلاش می کند به تیم اول راه پیدا کند تا خدای بازی شود. ما کمترین فرورفتگی های او را، به خصوص در چند فصل اخیر دیده ایم، اما همچنین بخشی از داستان های عرفانی بوده ایم که هزاران بار زندگی ما را تعریف می کند.
سوءمدیریت جنایتکارانه و خرابی مالی باشگاه ممکن است این مرد را از کولز گرفته باشد، اما چگونه می تواند حتی سعی کند آنچه را که او در ما ایجاد کرده است از بین ببرد؟ حتی یک بازی لیونل مسی برای اکثر فوتبالیست ها هزینه دارد، یک هفته مسی دهه ها درخشش شگفت انگیز را در بر می گیرد و یک فصل ارزش یک قرن را دارد. بارسلونا 21 سال از درخشش ماورایی مسی لذت برد که 17 سال آن در تیم اصلی بود. آیا در لحظه ای که آگاهانه به گذشته نگاه می کنیم، آیا واقعاً در موقعیتی هستیم که بتوانیم شکایت کنیم؟ برای همه اینها امتیاز خاصی وجود دارد که نمی توان و نباید آن را بدیهی انگاشت.
بنابراین من این احساس را حفظ خواهم کرد و زمانی که برای رویارویی روز دوشنبه آماده نباشم، ویدیوی شش ساعته 672 گل او برای بارسلونا را در یوتیوب تماشا خواهم کرد. من در مورد روشی که او تمام خط دفاعی رئال مادرید را دریبل زد و از ایکر کاسیاس گلزنی کرد، یا روشی که ژروم بواتنگ را در خاک رها کرد و مانوئل نویر را در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا شکست داد، وقتی زندگی من سنگین بود، تعجب خواهم کرد. بدون شک به این فکر خواهم کرد که او حتی تا آخرین روز حضورش در اینجا چقدر باشگاه را دوست داشت، وقتی دلم برایش تنگ شده بود.
یان مارتل در کتاب زندگی پی می نویسد: “حدس می زنم تمام زندگی در نهایت تبدیل به عملی برای رها شدن می شود، اما چیزی که همیشه بیش از همه آزار دهنده است این است که لحظه ای برای خداحافظی وقت نگذارید.” هواداران در سراسر جهان برای همیشه لیونل مسی را دوست خواهند داشت و آنچه را که او به عنوان “گام بعدی در حرفه شما” توصیف می کند، زیر نظر خواهند داشت، امیدوارند که او در هر سه ماهه موفق شود زیرا بالاتر از هر چیز دیگری، او به فوتبال و همه چیزهای فوق العاده در آن تعلق دارد.
اما با وجود اینکه از نوشتن این متن میلرزم، باید همین الان و رابطه عاشقانه با بارسلونا را که بیشتر زندگی من را مشخص کرده است، رها کنم.
همچنین بخوانید: برد در مقابل باخت: تفاوت در رویکردی که می تواند یک تیم فوتبال را بسازد یا شکست دهد
ممنون برای هر لحظه، چه خوب و چه بد. اینکه بگوییم این یک امتیاز بود، دست کم گرفتن است، اما واقعاً چنین بود. شما دلیل بزرگی هستید که من امروز هستم و چرا و چگونه کاری را که انجام می دهم انجام می دهم.
اگرچه من نباید خیلی امیدوار باشم، اما از شما میخواهم که یک صبح آفتابی خوب به همان اندازه غیرمنتظره برگردید، مثل روزی که تمدید قرارداد شما تغییر شدیدی کرد. زیرا این خانه همیشه خانه شما بوده و خواهد بود. گرسیاس لئو! تو queiro mucho!
