مقالات

سر بابی رابسون: فصل های باشگاه اسپورتینگ پرتغال


بابی رابسون پس از اخراج از PSV به اسپورتینگ کلوب پرتغال پیوست. از بسیاری جهات، این انتقال نقطه عطفی در حرفه رابسون خواهد بود، اگرچه دوران او در لیسبون کمی بیش از هفده ماه طول خواهد کشید. فوتبال پرتغال به طور سنتی تحت سلطه سه باشگاه بزرگ پریمیرا دیویسائو، بنفیکا، پورتو و اسپورتینگ بود. هنگامی که رابسون در 1 ژوئیه 1992 به پایتخت پرتغال آمد تا هدایت تیم را بر عهده بگیرد، بین آنها این سه باشگاه در 57 فصل از 58 فصلی که از زمان افتتاح لیگ برتر در دهه 1930 برگزار شد، قهرمان ملی شدند. بنفیکا 29 بار، اسپورتینگ 16 بار و پورتو 12 بار قهرمان شدند. فقط بلننسس برای مدت کوتاهی سلطه تریوپولی را باز کرده بود – و این در فصل 46-1945 بود.

بنابراین، در نگاه اول به نظر می رسید که رابسون با هر شانسی برای موفقیت به یکی از باشگاه های نخبه کشور می پیوندد. اما واقعیتی که او با آن روبرو شد کاملاً متفاوت بود. اسپورتینگ به مدت یک دهه قهرمان لیگ نشده بود – طولانی ترین غیبت آنها از لقب بهترین باشگاه کشور در تاریخ لیگ – و رتبه چهارم شرم آور را به پایان رسانده بود که بوویستا از سه تیم برتر حذف شد.

همچنین بخوانید: قسمت 1 – سر بابی رابسون: سالهای PSV

فصل قبل، آنها در رده سوم قرار گرفتند، اما فاصله با بنفیکا قهرمان سیزده امتیاز واضح بود. در هر دو فصل، اسپورتینگ توسط مارینو پرز، کاپیتان سابق برزیل هدایت می شد. با این حال، در 8 مارس 1992، در حالی که باشگاه در رده سوم قرار داشت و در تلاش برای حفظ سرعت در لیگ بود، او اخراج شد و آنتونیو لوئیس دومینگز تا پایان فصل جایگزین او شد. اگرچه برای هر مدیر جدیدی، به ارث بردن یک باشگاه موفق واقعاً نادر است، باشگاهی که بابی رابسون در اولین روز ژوئیه 1992، به قول خودش، در یک “وضعیت وحشتناک” سرپرستی کرد.

سرمربی سابق انگلیس در کشوری جدید فرود آمد تا باشگاهی را در دست بگیرد که در حال انحطاط و تحت مدیریت خوزه دسوزا سینترا بود، رئیس‌جمهوری که رابسون بعداً آن را “توپ شل” توصیف کرد. همچنین، سرمربی جدید حتی یک کلمه به زبان پرتغالی صحبت نمی کرد و بازیکنان عموماً به همان اندازه تسلط ضعیفی به زبان انگلیسی داشتند. با این حال، یک معامله بزرگ وجود داشت که با ورود رابسون به فرودگاه لیسبون مشخص شد. او مورد استقبال مردی قرار گرفت که باشگاه منصوب کرده بود تا سرمربی جدید را در این روزهای سخت اولیه راحت کند و ارتباط بین او و بازیکنانش حداقل کارساز باشد. همان طور که مانوئل فرناندز، اسطوره سابق اسپورتینگ که دستیار رابسون بود، توضیح داد که در آن زمان اغلب به عنوان یک “مترجم” توصیف می شد، حتی از همان ابتدا ژوزه مورینیو بسیار بیشتر از آن بود.

فرناندز مورینیو را از زمانی که در ویتوریا د ستوبال و استرلا دا آمادورا با هم کار می کردند، می شناخت. فرناندز در آن زمان تنها 29 سال داشت و در حال توسعه دانش مربیگری و تاکتیکی خود بود، فرناندز دوران تحصیل و تسلط مورینیو به زبان انگلیسی را به یاد می آورد و خدمات او را به باشگاه توصیه می کرد – اما نه فقط برای مهارت های ترجمه اش. فرناندز تاکید کرد: او هرگز در اسپورتینگ فقط یک مترجم نبود. “من دستیار اول بودم و او دستیار دوم. آقای رابسون وظایف را بین من و زی تقسیم کرد. [Mourinho] هر روز وقتی او در نهایت اسپورتینگ را ترک کرد، آقای رابسون می خواست زه را با خود ببرد زیرا می دید چه کاری می تواند انجام دهد.

حتی با وجود مورینیو برای تسهیل ارتباطات و کمک به مربیگری، به علاوه خدمات استن والکس، مدافع هلندی، که او را از PSV به لیسبون دنبال کرد، فصل اول همیشه دشوار بود زیرا رابسون سعی کرد تا حدودی به باشگاهی که تا حد زیادی هرج و مرج اداره می شد توسط رئیسی که فکر می کرد خرید بازیکنان بدون اطلاع سرمربی، تمرین مناسبی بود، نظم دهد، چه رسد به تایید او.

پایه و اساس یک تیم بیش از حد شایسته در باشگاه وجود داشت، اما شاید با رهبری مناسب نیاز بود تا شاهد شکوفایی آن باشیم. علاوه بر خورخه کادته، مهاجم پرتغالی، که رابسون در اولین فصل حضورش با اسپورتینگ به گلزن برتر لیگ تبدیل می‌شود، استعداد بسیار ناشناخته لوئیز فیگوی جوان نیز وجود داشت. هنوز چند ماه تا تولد بیست سالگی او باقی نمانده است، این هافبک یک سرمایه بزرگ برای سرمربی جدید خواهد بود و او را چنان تحت تاثیر قرار می دهد که چند سال بعد او را به بارسلونا می برد.

همچنین بخوانید: Invincibles vs The Invincibles: مجارستان و اروگوئه در جام جهانی 1954.

رتبه چهارم لیگ فصل گذشته حداقل فوتبال اروپا را برای اسپورتینگ تضمین کرد و آنها در اولین دوره جام یوفا به مصاف گراسهاپر زوریخ رفتند. مدیریت این باشگاه سوئیسی بر عهده لئو بینهکر بود که پیش از این هدایت آژاکس، رئال مادرید و تیم ملی هلند را بر عهده داشت. با وجود این، اسپورتینگ علیرغم سرمربی معروف خود، به عنوان یکی از محبوبیت های قوی برای پیشرفت در برابر باشگاهی از آنچه در آن زمان به طور واقعی یک لیگ دسته دوم در نظر گرفته می شد – به خصوص بعد از بازی اول در نظر گرفته می شد.

در 16 سپتامبر، در حالی که Primeira Divisão تازه شروع شده بود، رابسون اسپورتینگ را به اروپا هدایت کرد. در اولین بازی خارج از خانه، اسپورتینگ ده دقیقه قبل از وقت استراحت به یک پنالتی عقب افتاد که پس از خطای هارالد گمپرل در محوطه جریمه، آلن سوتر، ملی پوش سوئیسی آن را به گل تبدیل کرد. با این حال، یک دقیقه قبل از پایان نیمه، کراسیمیر بالاکوف برابری را به دست آورد و با ضربه سر در ارسال خوزه لئال، یک گل مهم خارج از خانه را به ثمر رساند. همه چیز برای رابسون در ده دقیقه پایانی بهتر شد، زمانی که بالاکوف به آندری یوسکوویاک فرصت داد، ضربه پای چپ او باعث شد رابسون و تیم جدیدش یک پیروزی خارج از خانه راضی کننده تر از آن داشته باشند. با بازی خانگی آینده، همه چیز روشن به نظر می رسید. تنها دو هفته بعد، با روشن تر شدن وسعت وظیفه رابسون، چنین فرضیاتی از بین رفت.

در 30 سپتامبر، در ورزشگاه خوزه آلوالاده، در مقابل 40000 هوادار، اسپورتینگ تنها پس از نیم ساعت از گلزنی مهاجم برزیلی جووانه البر عقب افتاد. آنها همچنان به لطف آن دو گل خارج از خانه برتری داشتند، اما برتری که مطمئن به نظر می رسید اکنون در بهترین حالت ضعیف به نظر می رسد. یک گل دیگر برای میهمان می توانست به شدت تعادل تساوی را به هم بزند. نتیجه تا دقیقه پایانی بازی بدون تغییر باقی ماند، زمانی که اوضاع در انبوهی از گل ها بد شد.

در دقیقه 84، جوئل مگنین دو گل میهمان را پیش انداخت و در مجموع پیش افتاد. کادته یک دقیقه بعد گل زد تا نتایج بازی اول تکرار شود و با ضربه سر خوزه لئال به گل رسید، اما این یک استراحت موقت بود. البر در وقت اضافه بار دیگر تیم سوئیس را پیش انداخت که این بار برتری تعیین کننده بود. با زدن دو گل، اسپورتینگ کنار رفت و حذف شد.

این اصل قدیمی که اکنون می‌توانید روی لیگ تمرکز کنید، راحتی کمی برای رابسون ایجاد می‌کند، رابسون که به یک طلسم موفقیت نیاز داشت تا حرکتی برای تیمش ایجاد کند. علاوه بر این، سوزا سینترا، شاید به طور غیرواقعی، آرزوهایی برای قهرمانی در اروپا برای باشگاهش داشت و در حالی که رابسون برای لحظه ای به خاطر شکست در تیمی که اخیراً به وضوح عملکرد ضعیفی داشت و برای بازیکن انگلیسی جدید بود، بخشید، حذف فصل بعد از قهرمانی اروپا به قیمت کار رابسون تمام شد.

همچنین بخوانید: پینت در اسپانیا: زمانی که لیدز با پسران بزرگ اروپا روبرو می شود

سرمربی سابق مارینو پرز اکنون به ویتوریا گیمارش رسیده بود که در پایان فصل 92-1991 تنها یک مکان و سه امتیاز کمتر از اسپورتینگ داشت. با توجه به اینکه سرمربی جدید انگلیسی به عنوان جایگزین طولانی مدت برزیلی معرفی شده است، می توان گفت که اگر باشگاه براگا عملکرد بهتری از اسپورتینگ داشته باشد، موقعیت رابسون به خطر می افتد. اما در 28 مارس، با ویتوریا گیماراس در ساعت 3 بعد از ظهرهفتم موقعیت و در خطر سقوط، مارینو پرز دوباره به گل رسید. حداقل رابسون چیزی برای ترس از Ghost of Seasons Past نداشت.

فصل در لیگ برای اسپورتینگ بسیار مختلط بود زیرا رابسون تلاش کرد تا رکودی را که به وجود آمده بود را متوقف کند و باشگاه را در مسیر درست هدایت کند. آنها سوم شدند، بهبودی نسبت به فصل قبل، با کاهش فاصله با باشگاه برتر از 12 امتیاز به 9. با این حال، این یک فصل انتقال بوده است که امیدواریم مزایای آن در دوره جدید دنبال شود.

با این حال، مزایای بالقوه کار رابسون از قبل شروع به تجدید حیات کرده بود. در چهار بازی مقابل دو باشگاه بزرگ دیگر، اسپورتینگ تنها یک شکست را پذیرفت. باخت 1-0 در ورزشگاه دا لوز توسط بنفیکا، که استعدادهای پائولو فوتره، روی کاستا، پائولو سوزا و استفان شوارتز را به رخ می کشد، به سختی یک تغییر قابل توجه بود. فصل بعد نوید پیشرفت بیشتری را می داد، اما با گذشت سه ماه از فصل با چشم اندازهای رو به افزایش، بی ثباتی رئیس باشگاه به طور ناگهانی به دوران حضور رابسون در پایتخت پرتغال پایان داد.

در تابستان، اسپورتینگ خدمات پائولو سوزا را از بنفیکا به دست آورد و این ملی پوش پرتغالی تأثیر خلاقانه کاملی برای تیم در خط میانی بود و فصل 94-1993 شروعی باورنکردنی داشت. تیم رابسون در هشت بازی ابتدایی خود بدون شکست باقی ماندند، هفت بازی بردند و یک تساوی کسب کردند، از جمله 6 برد پیاپی از ابتدای فصل. در 24 اکتبر، پیروزی 3-0 مقابل ویتوریا گیمارش موقعیت اسپورتینگ را در صدر جدول و مدعیان قهرمانی تایید کرد. به نظر می رسید که رابسون یک چرخش فوق العاده سریع در ثروت داخلی باشگاه ایجاد کرده است. در جام یوفا نیز پیشرفت مشابهی حاصل شد. پیروزی در دور اول مقابل باشگاه کوچالی اسپور ترکیه و سپس پیروزی مقابل سلتیک. شکست 1-0 در پارک هد باعث شد تا اسپورتینگ در بازی دوم دست و پنجه نرم کند، اما یک گل از سوی کادت با یک گل در نیمه دوم کافی بود تا جدول را برگرداند و اسپورتینگ را به مرحله یک هشتم نهایی برساند.

در فاصله دو بازی مقابل سلتیک، اسپورتینگ اولین شکست فصل خود در لیگ را متحمل شد و با نتیجه 2-1 مغلوب بواویستا شد. این ضربه ای برای باشگاه بود، اما با توجه به شروع برقی آنها، به سختی در راهپیمایی آنها متوقف شد. با بازگشت به لیگ پس از حذف باشگاه اسکاتلندی، بازی خانگی مقابل پورتو فرصت عالی برای تایید مجدد عنوان قهرمانی آنها را فراهم کرد. اما در یک بازی بداخلاق، اسپورتینگ با گل زودهنگام دومینگوس پاسنسیا عقب افتاد و با وجود فشار، نتوانست به بازی برگردد.

شکست‌های پیاپی پس از هشت بازی بدون شکست، شامل هفت پیروزی، مانند یک بحران رو به جلو احساس می‌شد، اما اسپورتینگ همچنان در صدر لیگ قرار داشت و برد خانگی 2-0 مقابل اس وی اتریش سالزبورگ در اولین بازی مرحله یک هشتم نهایی جام یوفا نشان داد که هنوز امید زیادی برای باشگاه در رقابت‌های اروپایی وجود دارد.

چهار روز بعد، یک برد دیگر، این بار در جدال لیگ خارج از خانه مقابل GD Estoril، ویژگی های درونی اسپورتینگ را تایید کرد و با برتری دو گل برای دفاع در اتریش در بازی برگشت مقابل سالزبورگ، آن دو شکست لیگ اکنون به جای یک مشکل دائمی، لحظه ای به نظر می رسید. با این حال، بازی برگشت مقابل سالزبورگ اتریش در ورزشگاه Lehener در 7 دسامبر آخرین بازی رابسون در هدایت اسپورتینگ خواهد بود.

با رفتن به ثانیه های پایانی بازی، همه چیز خوب به نظر می رسید. اسپورتینگ 45 دقیقه ابتدایی را بدون دردسر بازی کرد و اگرچه شوت از راه دور لئو لاینر مدافع پای چپ دو دقیقه پس از شروع مجدد کوستینیا را در دروازه اسپورتینگ فریب داد و تا آخرین دقیقه بازی کمی به اتریشی ها امیدوار بود، اما اسپورتینگ همچنان در مجموع برتری داشت. تیم میزبان نیز تا این لحظه پس از اخراج کرت گارگر برای دومین حمله قابل رزرو از زمین، به 10 نفر کاهش یافته بود، و توپ را نگه داشت تا مانع از نفوذ کادت به خط دفاعی سالزبورگ شود، زیرا تیم میزبان به شدت برای رسیدن به یک گل فشار می آورد که باعث تساوی می شد. با ارسال حتما مشکل حل شد

همچنین بخوانید: جوزف ماسوپوست: حرفه طلایی و 100 ثانیه جاودانگی

90 دقیقه به وقت اضافه رفت که آخرین ضربه ناامیدکننده سالزبورگ، توپ را با آدی هوتر در فاصله 30 یاردی دروازه دید. با کمی بیشتر، با یک شوت از راه دور بازویش را به سمت دروازه کوبید. توپ به سمت خود برگشت، اما همچنان به طرز شگفت انگیزی کوستینجا را که احتمالاً به دلیل آسیب دیدگی مانع شده بود، شکست داد، که به نظر می رسید سرعت توپ را اشتباه ارزیابی می کند. چند ثانیه تمام چیزی بود که اسپورتینگ و سرمربی انگلیسی اش را از راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی جدا کرد. در زمان اضافه، امتیازات مساوی بود و برای تصمیم گیری بازی به وقت اضافه نیاز بود.

در حالی که هر دو تیم خسته بودند، 30 دقیقه اضافی به پایان رسید، اسپورتینگ به تیرک دروازه برخورد کرد، اما زمانی که گل به ثمر رسید، ضربه قاتل تیم رابسون بود. در هفت دقیقه باقی مانده، یک دفع ناموفق در محوطه اسپورتینگ باعث شد که توپ به دست آمرهاوزر افتاد که با زدن یک والی غیرقابل توقف از کنار کوستینیا به مقام قهرمانی دست یافت. اندکی بعد، سوزا سینترا ظالم، رابسون را به دلیل بدرفتاری اخراج کرد.

همانند اخراج رابسون از PSV، این انتقال در کوتاه مدت یا بلند مدت به سختی به باشگاه کمک کرد. کارلوس کی‌روش برای تصدی این تیم وارد زمین شد، اما باشگاه از نقطه‌ای که رابسون او را به آن رسانده بود، سقوط کرد و سوم شد. وقتی مرد انگلیسی هدایت این تیم را بر عهده گرفت، اسپورتینگ یک دهه منتظر قهرمانی بعدی خود بود. این تاخیر تا پایان قرن تمدید شد و 11 مدیر دیگر از باشگاه عبور می کردند تا اسپورتینگ دوباره قهرمان شود.

دلیل سوزا سینترا برای اخراج رابسون، شکست او در دستیابی به موفقیت اروپایی بود. سرمربی سابق انگلیس در دسامبر 1993 برکنار شد. با گذشت بیش از ربع قرن، اسپورتینگ همچنان منتظر یک قهرمانی اروپایی است. در مورد رابسون، او سفر کوتاهی به پورتو انجام داد و پروژه جدیدی را در فوتبال پرتغال آغاز کرد و به موفقیت هایی دست یافت که باعث ناامیدی بیشتر سوسا سینترا می شد.









Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا