سر بابی رابسون در پورتو: موقعیت فرقه، شهرت و پیروزی بر ناملایمات

همانطور که اغلب زمانی که یک مدیر جدید به یک باشگاه می‌پیوندد، وقتی رابسون آمد، پورتو از یک دوره افول رنج می‌برد. افت عملکرد باعث شد باشگاه از مکان سنتی خود در نزدیکی بالای پریمیرا دیویسائو لغزش یابد و جمعیت در آنتاس به حدود 10000 نفر کاهش یافت که در اطراف استادیومی که بیش از پنج برابر این تعداد ساخته شده بود بازتاب پیدا کرد. با این حال، در سبک معمولی رابسون، رنسانس بدون تأخیر اجرا شد.

مربی برزیلی کارلوس آلبرتو سیلوا قبل از بازگشت به کشورش برای هدایت کروزیرو عناوین متوالی را برای باشگاه به دست آورد و در شروع فصل 94-1993 توسط تومیسلاو ایویچ سرمربی سابق جایگزین شد. در اولین دوره حضور خود در این باشگاه، این کروات از موفقیت های زیادی برخوردار بود، اما زمان متفاوتی بود و با تلاش ایویچ و سقوط ثروت باشگاه، پورتو تعطیلات زمستانی را برای انتقال او و حضور رابسون انتخاب کرد.

در پایان فصل، این تصمیم تا حد زیادی تایید شد و رابسون باعث شد باشگاه دوباره به مسیر درست اشاره کند.پورتو فاصله خود را با بنفیکای قهرمان فقط به دو امتیاز کاهش داد، اما برای شکست خانگی اسپورتینگ مقابل باشگاه لیسبون در 14 می، رابسون حتی ممکن است عنوان قهرمانی را به دست آورد.تغییر شانس در رقابت های اروپایی نیز منعکس شد.عنوان قهرمانی لیگ که توسط سیلوا در فصل قبل کسب شد، ورود پورتو به لیگ قهرمانان اروپا را تضمین کرد، اما زمانی که رابسون منصوب شد، پیشرفت آنها در مرحله گروهی پس از شکست 3-0 توسط آث میلان در ضربات پنالتی معکوس شد.

با این حال، رابسون تیم را جمع کرد و علیرغم شکست تنها دو دقیقه مانده به پایان بازی مقابل اندرلخت در بروکسل، پیروزی در بازی برگشت، برد قانع کننده 0-5 خارج از خانه مقابل وردربرمن و تساوی قابل قبول مقابل آث میلان باعث شد که پورتو دوم شود و به مرحله حذفی صعود کند و پیروزی بر برمن تعیین کننده بود. باشگاه بوندسلیگا با دو امتیاز کمتر از پورتو به پایان رسید و رابسون تیم جدید خود را به نیمه نهایی رساند. زوج با برنده های گروه دیگر به معنای سفر به نیوکمپ برای رویارویی با بارسلونا بود و شکست 3-0 به ماجراجویی اروپا پایان داد.

با این حال موفقیت در رقابت های جام حذفی داخلی به دست آمد. برد 6-0 تاچا د پرتغال در مرحله یک چهارم نهایی مقابل باشگاه دسته دومی دسپورتیوو داس آوس، پورتو را به جمع چهار تیم آخر برد و با استرلا دا آمادورا تساوی کرد. بازی در ورزشگاه خوزه گومز در آمادورا، برد 1-2 نزدیکتر از آنچه بود به نظر می رسید. گل تیم میزبان تنها به عنوان یک پنالتی تسلی دیرهنگام زمانی که بازی از قبل قطعی شده بود به ثمر رسید.

طبق سرنوشت، حریف پورتو در فینال کسی نبود جز اسپورتینگ، باشگاهی که شش ماه قبل رابسون را اخراج کرده بود. پس از تساوی بدون گل در 5 ژوئن، یک بازی تکراری، مقصد جام را پنج روز بعد مشخص کرد، زمانی که گل وقت اضافه آلویزیو، مدافع برزیلی، جام و شاید یکی از شیرین ترین پیروزی های رابسون را به ارمغان آورد. رابسون اکنون به موفقیت هایی دست یافته بود که می توانست بر آن بسازد.

همچنین بخوانید: Invincibles vs The Invincibles: مجارستان – اروگوئه در جام جهانی 1954

سرنوشت همچنین چیز دیگری را برای رابسون فراهم کرد تا بتواند روی آن بسازد. پسر 16 ساله ای به نام آندره ویلاس بواس و علاقه مند به فوتبال در همان آپارتمانی با مرد انگلیسی زندگی می کرد. جوان نابالغ یادداشت هایی را زیر درب رابسون می انداخت و به او در مورد ترکیب پیشنهادی، انتخاب تیم و تاکتیک ها توصیه می کرد. گاهی اوقات مرد جوان به دلیل اشتباهاتی که متوجه شده بود، به رئیس پله ساختمان نیز خطاب می کرد. بسیاری از افراد دیگر در چنین سناریویی به سادگی ویلاس بواس بیش از حد مشتاق را رد می کردند، اما رابسون مهربان و فهیم چیزی را در نوجوان دید و به جای آن حمایت و تشویق کرد.

او ویلاس بواس را برای کار در بخش نظارت باشگاه منصوب کرد، جایی که با مورینیو تماس گرفت و بعداً به او کمک کرد تا نشان مربیگری یوفا C خود را در یک دوره آموزشی در اسکاتلند به دست آورد، در حالی که همچنین ترتیبی داد که او وقت خود را برای تماشای تمرینات در باشگاه قدیمی انگلیسی خود ایپسویچ تاون بگذراند. رابسون بدون اطلاع او، مربی دو مرد بود که بعداً پورتو را به موفقیت های داخلی و قاره ای هدایت کردند. با این حال، طی چند فصل آینده، علیرغم مشکلات جدی سلامتی، سرمربی سابق تیم ملی انگلیس از پیروزی های خودش لذت خواهد برد.

در اولین فصل کامل خود، باشگاه متحمل شکست شدیدی شد که روی فیلیپه 26 ساله در 28 آگوست 1994 در یک تصادف رانندگی کشته شد. فصل جدید تنها یک هفته باقی مانده بود و رابسون مجبور شد تیمش را در فصلی رهبری کند که برای بسیاری، فوتبال یک موضوع حاشیه ای به نظر می رسید. با این حال، باشگاه تجمع کرد و در پایان دوره با هفت امتیاز اختلاف نسبت به اسپورتینگ در صدر جدول پریمیرا دیویسائو قرار گرفت و بنفیکا با هشت امتیاز دیگر در جایگاه سوم قرار گرفت.

زمانی که قهرمانی با پیروزی 0-1 خارج از خانه مقابل اسپورتینگ تثبیت شد، لحظات شیرینی برای رابسون رقم خورد. رابسون مردی نبود که به دنبال مردی بگردد که او را برای خوشحالی اخراج کرده بود، اما بدون شک با کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه خوزه آلوالاده، رضایت کمی برای او وجود خواهد داشت. در سوپرتاشا پرتغال نیز موفقیت هایی حاصل شد. پورتو با تکرار موفقیت خود مقابل بنفیکا در فینال سال قبل، بار دیگر بر تیم لیسبون پیروز شد و با تساوی 1-1 در پایتخت و تساوی 0-0 در خانه، عنوان قهرمانی را روی گل های خارج از خانه تثبیت کرد.

فصل بعد با پیشنهاد و پذیرش قرارداد جدید توسط رابسون، با انتظار زیادی آغاز شد. پورتو تازه از موفقیت خود در عنوان قهرمانی، فصل جدید را مصمم به حفظ عنوان خود آغاز کرد، اما سلامتی برای رابسون رخ داد. در ماه های ابتدایی فصل، او به ملانوم بدخیم تشخیص داده شد و برای مدت طولانی از میادین دور خواهد بود. دوران سختی برای همه بود، اما سرطان از زمان اولین تشخیص رابسون در سال 1991، او را تحت فشار قرار داده بود. این ادای احترام به قدرت شخصیت و فداکاری بسیار او است که او یک بار دیگر موفق شد بر بیماری غلبه کند که به بسیاری از بیماری‌های دیگر تسلیم شده بود.

همچنین بخوانید: هوش هیجانی: نحوه مدیریت احساسات برای دستیابی به موفقیت در مربیگری فوتبال

خوشبختانه برای پورتو، در این زمان روش‌ها و تاکتیک‌های سرمربی در باشگاه ریشه دوانده بود و زمانی که او برای در دست گرفتن کنترل بازگشت، توانست آنها را به دومین عنوان متوالی هدایت کند. این بار اختلاف با بنفیکا نایب قهرمان به 11 امتیاز رسیده بود. اسپورتینگ مطمئناً از عجله اخراج سرمربی پرتغالی که اکنون بر فوتبال پرتغال مسلط است پشیمان خواهد شد. آنها با 17 امتیاز کمتر از قهرمان سوم شدند.

پورتوی رابسون در فصل 1995-1996 آنقدر مسلط بود که مجموع 84 گل آنها در یک فصل لیگ 34 بازی 15 گل بیشتر از مجموع بالاترین مجموع بعدی بود و رکورد دفاعی آنها که فقط 20 گل خورده بود بهترین در لیگ بود. گل‌ها از قبل به ارز انتخابی در Estádio das Antas تبدیل شده بودند و بازیکنان و هواداران باشگاه در حال کسب درآمد بودند. دومینگوس پاسینسیا عنوان بولا د پراتا را به عنوان برترین گلزن لیگ به دست آورد و رابسون به دلیل تعداد بردهایی که در آن باشگاه با آن اختلاف پیروزی ثبت کرد، با عنوان “بابی پنج-0” مورد ستایش قرار گرفت.

تصوری که رابسون در خانه ایجاد می کرد، فراتر از محدوده ورزشگاه پورتو بود. خوزه گومز، یک مربی جوان جاه‌طلب که بعداً برای باشگاه‌های سراسر جهان کار می‌کرد، از جمله دستیار خسوسالدو فریرا در پورتو در سال 2008، خوزه گومز اغلب تعهدات دانشگاه را از دست می‌داد تا ببیند رابسون تمرین می‌کند. از تماشای مربی کهنه کار انگلیس درس های بسیار مهم تری نسبت به نشستن پشت میز می توان آموخت.

روشی که این مرد در 60 سالگی چنین شور و اشتیاق را به بازیکنانش منتقل می کند. به یاد آورد. من به او نگاه کردم و جدا کردن او از فوتبال انگلیس غیرممکن بود. گومز به خوبی یک جلسه تمرینی را به یاد می آورد که در آن آنتونیو فولا، وینگر پرتغالی، رابسون را با اشتباهات مکرر عصبانی کرد. او می گوید: “او بر سر او فریاد می زد: “احمق، احمق.” اما چند ثانیه بعد فولا در همان تمرین خوب کار کرد و رابسون روی زمین به زانو افتاد. [he mimics a figure with arms aloft]، با فریاد “فانتستیک. فوق العاده.” این مرد 62 ساله است و با این شدت و عشق یک ورزش ساده فوتبال را زندگی می کند. من آن تصویر را برای همیشه در ذهنم نگه می دارم زیرا این راهی است که یک مدیر باید به شغل خود احترام بگذارد.

همچنین بخوانید: قسمت 1 – سر بابی رابسون: سال های PSV

رابسون که از سبک زندگی در پورتو راضی بود و از موفقیتی که باشگاه داشت انرژی گرفت، در پرتغال مستقر شد، مطمئناً تنها دو شغل ممکن بود که می توانست او را جذب کند. تصاحب باشگاه زادگاهش و احیای ثروت نیوکاسل یونایتد محبوبش یک چالش است. شانس او برای انجام این کار بعداً می رسد. با این حال، قبل از آن، یک تماس تلفنی با خوان گاسپار، نایب رئیس باشگاه بارسلونا، فرصتی برای مربی شدن در مشهورترین باشگاه فوتبال جهان ایجاد می کرد. این دومین شغل از این دو شغل بود که به سادگی نمی شد از آن چشم پوشی کرد.

رابسون در دو فصل کامل خود با پورتو، کمتر از 55 بازی لیگ برد و تنها سه بازی را از دست داد. تیم او در 68 بازی 157 گل به ثمر رساند و فقط 35 گل دریافت کرد و قهرمانی های پیاپی در پریمیرا دیویسائو را به ارمغان آورد تا به قهرمانی تاچا د پرتغال و سوپرتاسای پشت سر هم بیفزاید. همه اینها علیرغم ابتلا به یک بیماری تهدید کننده زندگی. در سال 2016، Futebol Clube do Porto مجسمه رابسون را که متأسفانه در آن زمان جدا شده بود، سفارش داد. روی یک نیمکت مشرف به 18 واقع شده است^هفتم سبز در زمین گلف Pestana Vila Sol در ویلامورا، مورد علاقه رابسون. به نظر می رسد این بازتابی مناسب از علاقه باشگاه به بابی رابسون باشد.