6 نوامبر – کریستیانو رونالدو پس از 23 سال از فوتبال بین المللی خداحافظی کرد و پس از درگیری با سرمربی فعلی تیم ملی، خورخه ژسوس، مربی سابق او در باشگاه النصار عربستان سعودی، به دوران حرفه ای خود در پرتغال پایان داد.
این بازیکن 41 ساله با 146 گل در 234 بازی، رکورد بین المللی برای هر دو را ترک می کند. او این تصمیم را در یک ویدیوی اینستاگرامی، یک روز قبل از اینکه عیسی لیست بازیکنان خود را برای بازی های لیگ ملت ها مقابل دانمارک و ولز اعلام کرد، اعلام کرد.
او گفت: برای مردم پرتغال، روز بازگشت شماره هفت به تیم ملی است که متعلق به همه ماست. “هرگز احساس نکردم که تنها مال من است.”
وی افزود: “اهداف می آیند و می روند، غنائم به موزه ها ختم می شود و رکوردها در نهایت شکسته می شود. اما یک چیز وجود دارد که زمان هرگز نمی تواند پاک کند: جایگاهی که ما در قلب مردم داریم.”
این تصمیم پس از محرومیت 30 روزه و جریمه 255 یورویی به دلیل ترک تیم پس از نیمکت نشینی او مقابل نروژ گرفته شد. او از هم تیمی هایش عذرخواهی کرد اما از عیسی نه.
فدراسیون او را “بزرگترین بازیکن تمام دوران” نامید و وعده ادای احترام به جا را داد. رونالدو در النصر به دنبال 1000 گل دوران حرفه ای خود ادامه خواهد داد. او در 985 است.
من در سال 2004 در لیسبون بودم که رونالدوی 19 ساله پس از شکست یونان در فینال یورو، پرتغال در زمین گریه کرد. او پر از سرعت، حقه و اعصاب بود، بچه ای که به نظر می رسید می تواند هر کسی را شکست دهد. بیست سال بعد در یورو 2024 آلمان آن را تماشا کردم. پاها رفته بودند. او یک پنالتی مقابل اسلوونی را از دست داد و دوباره گریه کرد اما این بار به دلیل دیگری. هنوز همه چیز از او گذشت و تیم بدتر از آن بود.
این کاملاً تقصیر او نیست. بازیکنان بزرگ به ندرت می دانند چه زمانی باید متوقف شوند و اعتقاد رونالدو به خودش چیزی است که او را بزرگ کرده است. این شکست مربیان و فدراسیون است که مدتها پس از اینکه بدنش از او حمایت نکرد، به دلیل شهرتش به انتخاب او ادامه دادند. فرناندو سانتوس او را در جام جهانی 2022 کنار گذاشت و گونزالو راموس به جای او هت تریک کرد. این باید همان لحظه باشد. در عوض، نمایش رونالدو در یک یورو دیگر و یک جام جهانی دیگر ادامه یافت.
پرتغال یکی از بزرگترین استخرهای استعداد در جهان را دارد. رافائل لیائو، راموس، ویتینیا، ژائو نئوس و نونو مندس باید سال‌ها پیش مرکز ثقل تیم می‌بودند.
رونالدو یکی از بهترین ها بود. مربیان و مدیران پرتغال باید این شهامت را داشتند که به او بگویند وقتش رسیده است.
با نویسنده این داستان در nick.webster@insideworldfootball.com تماس بگیرید
