در ابتدا در مجله فروخته شده برزیل منتشر شد، با سفارش مجله ما از روزنامه نگاری با کیفیت بالا و کاملاً مستقل حمایت کنید. این چیزی است که همه چیز را آنلاین رایگان نگه می دارد.
.
الف دیگ پر از هیجان جوشان: زیگموند فروید ID را اینگونه توصیف می کند، ساختار روانی مسئول خواسته های اساسی ما. فروید استدلال می‌کرد که هویت باید تحت کنترل باشد تا مانع از این شود که فرد به طور تکانشی علیه منافع خود عمل کند. او هشدار می دهد که ناتوانی در عقب راندن غرایز می تواند عواقب مخربی نه تنها برای فرد بلکه برای معاصران او نیز داشته باشد. هیچکس در فوتبال این را بیشتر از ادموندو نمی داند.
اسطوره او، مانند بسیاری در فوتبال برزیل، از محله های فقیر نشین ریودوژانیرو شروع شد. Calle Teixeira de Freitas ممکن است تنها 30 کیلومتر با ایپانما فاصله داشته باشد، اما برای ساکنان تحت ستم نیتروی، این تعداد می تواند 3000 باشد.
همانطور که ماراکانا بر فراز خلیج گوانابارا می درخشید، رینالدو د سوزا در تلاش بود تا خانواده ای تشکیل دهد. سلمانی مانند پدر و برادرش قبل از او، در حالی که همسرش ساعت‌های طولانی به عنوان نظافتچی کار می‌کرد، برای گذران زندگی تلاش می‌کرد. برادران ادموندو و لوئیزینیو بدون هیچ چیزی که حواس آنها را از دوره طولانی بدون پدر و مادرشان منحرف کند، مانند هر کودک دیگری در خیابان خود زمان خود را سپری کردند. فوتبال خانه آنها شد و بازی های پیکاپ در ساحل به آموزش آنها تبدیل شد.
این برای ادموندو که هیچ علاقه ای به دانشگاه نداشت، به همان اندازه خوب بود. دینهو، همانطور که خانواده و دوستانش او را می شناختند، تنها بر یک چیز و یک چیز متمرکز بود. حتی در سنین پایین، استعداد او مشهود بود، یک دریبل‌زن کوچک با لمس آتشین که استعدادش در توپ فقط با تندخویی او قابل مقایسه بود. او می دانست که خوب است و از این کار خجالت نمی کشید.
عمه او اولین کسی بود که متوجه استعداد او شد. ماریا وظیفه خود را بر عهده گرفته بود تا زمانی که پدر و مادرشان کار می‌کردند از پسرها مراقبت کند و ادموندو را برای تماشای واسکوی مورد علاقه‌اش به ورزشگاه و شهر میبرد. با این حال، مدت زیادی نگذشت که او از فن به تیم اصلی فارغ التحصیل شد. ادموندو در سن 15 سالگی برای آزمایش با شاخه جوانان بوتافوگو دعوت شد. فوگائو مربی تینوکو وقتی آن را دید متوجه نابغه شد و این بازیکن جوان تکسیرا د فریتاس را برای مدت طولانی پشت سر گذاشت.
در این مرحله از داستان است که اعجوبه شانس موفقیت را به چالش می کشد. اما داستان ادموندو داستان عاشقانه یا زرق و برقی نیست و در بوتافوگو است که استعداد او برای خود تخریبی برای اولین بار آشکار می شود. در حالی که ماریا برای تامین هزینه حمل و نقل به و از تاسیسات بوتافوگو مشکل داشت، ادموندو به خوابگاه جوانان باشگاه نقل مکان کرد، اما تا زمانی که به آن ملحق شد، او را به دلیل راه رفتن برهنه در اطراف زمین بیرون انداختند.
خوشبختانه، واسکو به نمایشگاه داران اهمیتی نداد. آنها ممکن است تحت تأثیر گل شگفت انگیز ادموندو در یک بازی جوانان در آگوست 1991 قرار گرفته باشند، جایی که او قبل از زدن یک شوت درهم و برهم به تور بدون محافظ، یک دفاع کامل و یک دروازه بان را با اسلم پشت سر گذاشت.
پس از تحت تاثیر قرار دادن بازیکنان ذخیره، مربی واسکو نلسینیو اولین بازی خود را در ژانویه 1992 به او داد. نتیجه، شکست 4-1 مقابل کورینتیانس، نویدبخش فصلی بود که در آن واسکاینوس قهرمانی ایالت کاریوکا را برنده خواهد شد. ادموندو یک مکاشفه بود و به خوبی با ببتو پر جنب و جوش پیوند خورد و تیمش در برازیلیرائو سوم شد، اما شخصیت قوی او منجر به درگیری های طولانی با هم تیمی هایش شد.
17 سال گذشته برای هواداران پالمیراس یک فاجعه بود. آنها بدون جام تماشا کردند که کورینتیانس و سائوپائولو به ترتیب اولین عناوین ملی و بین المللی خود را کسب کردند. با این حال، در سال 1992، آنها با سرمایه گذاری شرکت چند ملیتی پارمالات نجات خواهند یافت.
با وردائو به لطف سرمایه ایتالیایی، مربی، در حال رشد است واندرلی لوکزامبورگو تصمیم گرفت تا یکی از بهترین تیم های تاریخ فوتبال برزیل را بسازد. روبرتو کارلوس، سزار سامپایو و ریوالدو واندرکایندهایی با چشمان روشن بودند، اما دستگیری ادموندو برای رکورد 2 میلیون دلار تخیل طرفداران را به خود جلب کرد. اوریکو میراندا، رئیس واسکو، کمتر بزرگوار بود و اشاره کرد که از خلاص شدن از شر بازیکنی که برای رختکن «مشکل» بود خوشحال است.
صرف نظر از این، ادموندو تیم جدید خود را به دو عنوان متوالی برزیل و یک قهرمانی ملی هدایت خواهد کرد. اما “اوه حیوان” که توسط مفسر اسمار سانتوس لقب گرفته بود، بار دیگر فرصت یافت تا پیروزی را با خیانت مرتبط کند. در 30 اکتبر 1994، سائوپائولو میزبان پالمیراس در مورومبی بود.
مانند هر دربی پائوستانو، دربی داغ بود اما با گذشت دقایق، هر دو طرف به تساوی رضایت دادند. این قبل از این بود که ادموندو قربانی یک ضربه به خصوص هوشمندانه در نزدیکی خط تماس شود. او که عصبانی بود، قبل از اینکه لحظاتی بعد به دنبال انتقام از مهاجم اویلر باشد، به تل سانتانا، مربی سائوپائولو روی نیمکت حمله کرد.
نزاع شروع شد و ادموندو به آندره لوئیس مشت زد و به او سیلی زد جونینیو پائولیستا، جرقه یک نبرد تمام عیار بین تیم ها در این روند. زمانی که هم تیمی اش آنتونیو کارلوس او را به داخل تونل کشاند، شش بازیکن اخراج شدند. آن روز ادموندو هر دو گل تیمش را به ثمر رساند اما هیچکس آنها را به یاد نمی آورد.
این تنها نت ترش نبود. یک سال پیش از آن، او به دلیل مشت زدن به صورت یک داور، 40 روز محرومیت دریافت کرد، در حالی که زمان پیدا کرد تا با آنتونیو کارلوس، همان مردی که او را از دست بازیکنان حریص سائوپائولو نجات داد، درگیر شود. در همین حال، شکست‌های مکرر با لوکزامبرگو برای این دوره یکسان بود. پنج کارت قرمز در یک فصل برای مردی که به نظر می‌رسید نمی‌توانست جلوی خودش را بگیرد صحبت می‌کرد.
در سال 1995، او حتی توسط پلیس اکوادور بازداشت شد، ناامیدی او از از دست دادن یک پنالتی در کوپا لیبرتادورس باعث شد او یک فیلمبردار محلی را لگد کند. تنها با دخالت دولت برزیل بود که آزادی او از این کشور فراهم شد.
اگرچه او همه چیز را با پالمیراس به دست آورد، اما جذابیت های ریو همیشه بر ادموندو تأثیر داشت. در سال 1995، او به باشگاهی پیوست که 15 درصد از جمعیت کشور را به عنوان هوادار می‌بالید. فلامنگو می خواست یک «حمله رویایی» بسازد، ص دینو از کنار شروع می شود روماریو و ساویو در حالی که باشگاه برای تسلط بر قاره تلاش می کند.
متاسفانه آنها دفاع را بلد نبودند، دفاع نشتی و مسائل خارج از زمین شانس آنها را کم می کرد. یک سال وحشتناک به بی‌رحمانه‌ترین شکل خلاصه شد، زمانی که در جریان سوپرکاپ سودامریکانا در سال 1995 مقابل ولز سارسفیلد، ادموندو با ضربه‌ای بد از فلاویو زاندونا شکست خورد. به جز هواداران پالمیراس، کمتر کسی دلسوز بود.
خارج از زمین، ادموندو یک کابوس زندگی کرد، اما در 2 دسامبر 1995، زندگی او به جهنم فرو رفت. پس از مهمانی در یک کلوپ شبانه در طول کارناوال، یک ادموندو مست سوار جیپ چروکی خود شد و سپس با یک فیات اونو در حومه لاگوآ ریو تصادف کرد. این خودرو که با سرعت 60 مایل در ساعت در منطقه 40 مایل در ساعت حرکت می کرد، به صورت رودررو به تیر تلفن برخورد کرد. هر سه سرنشین بر اثر جراحات وارده جان باختند.
ادموندوی گریان به قتل عمد متهم شد در حالی که فلامنگو قراردادش را پاره کرد. او نه تنها با محکومیت احتمالی زندان روبرو بود، بلکه تنها چیزی را که در زندگی اش ثابت بود، نداشت: فوتبال.
این کورینتیانس است که تنها 45 روز بعد به او امید می دهد. از آنجایی که وکلای ادموندو از طرف او مداخله کردند، تلاش های او برای تمرکز روی فوتبال بلافاصله با مشکل مواجه شد و مهاجم قبل از انجام یک بازی باشگاه را ترک کرد. یوریکو میراندا، مردی که سال ها پیش با چنین تحقیر خروج خود از واسکو را پذیرفت، با موفقیت سعی کرد او را به خانه بازگرداند.
این بهترین فصل دوران حرفه ای ادموندو بود زیرا او با 29 گل رکورد گلزنی برزیل را شکست. فرم او به قدری چشمگیر بوده است که برخی برای حضور او به عنوان شروع کننده استدلال کرده اند رونالدو برای جام جهانی 1998، اما مربی ماریو زاگالو با استناد به تأثیر مخرب خود بر تیم، مقاومت کرد.
علیرغم تغییر در لحظه آخر که باعث شد او در انتخاب نهایی حضور داشته باشد، حق با زاگالو ثابت خواهد شد. ادموندو تمام مسابقات را با ابراز تاسف از کمبود دقایق خود سپری می کرد، حتی با یک ایستگاه رادیویی در ریو تماس می گرفت تا علناً ناامیدی خود را ابراز کند. زمانی که رونالدو قبل از فینال در پاریس دچار تشنج شد، به نظر می رسید که ادموندو در نهایت شانس خود را به دست آورد، اما این فوق ستاره جوان در میان اتهامات پنهان کاری و پیشنهادات پنهانی مبنی بر توطئه، در مسابقه حاضر شد.
مهم نیست. 38 گل او در 44 بازی توجه ویتوریو چکی گوری مالک فیورنتینا را به خود جلب کرد و ادموندو به فلورانس آورده شد تا یکی از قدرتمندترین حملات سری آ را تقویت کند. روی کاستا و گابریل باتیستوتا، ادموندو وظیفه خواهد داشت تا شکوه داخلی و اروپایی را به ارمغان بیاورد لا ویولا. مهمتر از همه، این یک شروع تازه بود که هزاران مایل دورتر از فلاش و تانگ های کشورش بود.
همه چیز در ابتدا خوب پیش رفت، با ترکیب مرگبار برزیلی با باتیستوتا برای اخراج باشگاهش به صدر سری آ. زمانی که میلان در ماه فوریه به دیدار آرتمیو فرانچی رفت، میزبان این فرصت را داشت تا قبل از اینکه باتیستوتا به دلیل مصدومیت در زمین سقوط کند و او را برای دو ماه از دور بازی محروم کند، برتری خود را افزایش دهند.
هر فوتبالیست معمولی ردای بهترین گلزن را به خود می گیرد. همه بازیکنان به جز ادموندو روی ارائه اولین اسکودتوی تیمشان در 30 سال گذشته متمرکز هستند. با این حال، بازیکن برزیلی در جایی دیده نمی شد زیرا او از بندی در قرارداد خود استفاده می کرد که به او اجازه می داد در خانه کارناوال ریو شرکت کند.
باتیستوتا مانند بسیاری از هم تیمی ها و هوادارانش عصبانی بود. آرژانتینی اعتراف کرد: «اگر کسی بخواهد خوش بگذراند، او فرد مناسبی بود. “اما برای به دست آوردن چیزی، او اشتباه کرد.” در زمانی که ادموندو به باشگاه بازگشت، هم تیمی های بدون مهاجم او برتری خود را تسلیم کردند و با 14 امتیاز کمتر از لاتزیو رتبه سوم را به پایان رساندند.
در هر 18 ماه حضورش در شبه جزیره، ادموندو تمایل خود را برای بازگشت به خانه آشکار کرده است. زمانی که یوریکو میراندا و واسکو برای بار سوم با او تماس گرفتند، انتقال کامل شد. ادموندو به باشگاه دوران کودکی خود برگشته و با عشق هواداران پشت سرش، چیزی نزدیک به بهترین فرم خود را به دست آورده است. با این حال، ورود روماریو به باشگاه شش ماه قبل از جام جهانی باشگاه‌ها در سال 2000، زخم‌های قدیمی را دوباره باز کرد.
این دو تا سال 1998 با هم دوست بودند و بعد از اینکه نوار ساحلی روماریو در ریو متوجه شد که نقاشی مضحکی از ادموندو روی یکی از حمام‌ها وجود داشت، با هم درگیر شدند. زمانی که روماریو از برکناری او امتناع کرد، آن دو به شکلی دیدنی با هم درگیر شدند، به طوری که وقتی او به واسکو پیوست، رابطه آنها به یک سیرک رسانه ای بزرگ تبدیل شد. دشمنی آنها در برزیل و فراتر از آن با جزئیات طاقت فرسا پوشیده شده است. کافی است بگوییم، این دو استعداد غول پیکر و منیت های متناسب آنها، همزیستی را دشوار می دانند.
حتی شفاعت کشیش واسکو، پدر لینو، نتوانست اختلافات آنها را حل کند – نه این سر الکس فرگوسن متوجه خواهد شد. روماریو و ادموندو با کارایی وحشیانه ترکیب شدند تا منچستریونایتد را در ژانویه 2000 نابود کنند. پس از تاسیس بایکسینیو برای اولی، ادموندو شاهد بود که شریک او از اشتباه دوم گری نویل استفاده کرد و برزیلی ها را دو گل زد.
در دقیقه 43، ادموندو به بازی ملحق شد و گلی را به ثمر رساند که همه چیز را در مورد چیزی که او را به یک استعداد خاص و برجسته تبدیل می کند، خلاصه کرد. با دریافت یک توپ بی ضرر از ژیلبرتو در لبه محوطه، بازیکن شماره 7 واسکو، میکائیل سیلوستره را با بیرون کفش سمت راست خود چرخاند و سپس از کنار مارک بوسنیچ بدبخت عبور کرد.
لحظه آرامش محض بود. سه ماه پیش از آن، ادموندو پس از فیلمی که در اولین سالگرد تولد پسرش به شامپانزه ای آبجو و ویسکی می داد، به شدت مورد انتقاد فعالان حقوق حیوانات قرار گرفت. او همچنین یک شب را در نتیجه محاکمه جاری در زندان گذرانده بود تا اینکه وکلایش برای تجدید نظر وارد عمل شوند. اگر او سعی می کرد از تیتر اخبار دور بماند، کار بسیار ضعیفی انجام می داد، اما گل مقابل یونایتد تضمین کرد که او سرانجام به دلیل درست موج می زند. معلوم شد که یک استراحت کوتاه است.
“بدترین لحظه” دوران حرفه ای ادموندو در فینال همان تورنمنت رقم می خورد، با پنالتی از دست رفته او و واسکو در دستان کورینتیانس مدال نایب قهرمانی را به همراه داشت. این آخرین سهم مهم او در بالاترین سطح بود.
جادوهای کوتاه اما پرفراز و نشیب در هشت باشگاه به دنبال داشت – از جمله دو دوره دیگر در واسکو و دیگری در پالمیراس – اما ادموندو نتوانست نبوغ پرشور را که علامت تجاری غیرقابل انکار او بود، به دست آورد.
در سال 2002 وقتی برادرش در پشت ماشینش در ریو به قتل رسید، تراژدی بیشتری برای او رخ داد. تا زمانی که جسد کشف شد، در مراحل پیشرفته تجزیه قرار داشت. ادموندو که غمگین بود، طاقت حضور در مراسم خاکسپاری را نداشت.
در سال 2011، سایه ای که به مدت 16 سال بر زندگی ادموندو آویزان بود، برداشته شد. قاضی جواکیم باربوسا حکم داد که در مورد تصادف مرگبار اتومبیل که منجر به کشته شدن سه نفر شد، محدودیت های قانونی به پایان رسیده است. ادموندو آزاد بود، اما اندوه آن لحظه هنوز هر روز با او زنده است. او در مصاحبه با رسانه های برزیلی اعتراف کرد: من برای همیشه پشیمان هستم. “این غم از بین نمی رود.”
شکی نیست که کارنامه ادموندو، با انبوهی از بی‌احتیاطی‌های بی‌رحمانه و سرفصل‌های زشت، خواندن آنچنان خوب نیست. اما آیا او واقعاً، همانطور که یک روزنامه نگار برزیلی می گوید، «پاسخی به انسانیت» است یا صرفاً یک انسان عمیقاً ناقص است، مردی که در تلاش است تا یک هدیه مبارک را با خلق و خوی نفرین شده ترکیب کند؟ این سوالی است که نیازی به پاسخ ساده ندارد. اما آنچه ساده است این است که ادموندو آلوز د سوزا نتو یکی از بزرگترین استعدادهای کشورش باقی مانده است. حداقل در زمین، او بلامنازع است.
نوشته کریستوفر ویر @chrisw45
